Test bokbier 2019 Deel 8: Heineken Tarwebok, ’t IJ IJbok, Sancti Adalberti Abdijbock, Radboud Radbock en Maallust Veldwachter

Deel 7 viel ons wat tegen maar we laten ons niet zomaar ontmoedigen. Er zijn nog een aantal bokbieren die we echt willen drinken en dus gaan we vrolijk verder.

Geen zin om te lezen? Luister de podcast!

Heineken Tarwebok: zoet en geen tarwe

heineken tarwebok 2019 bokbier bockbier

En daar is hij dan eindelijk, de Heineken Tarwebok. Is hij van dit jaar? We weten het nog steeds niet. Maar we kochten hem nu en dus drinken we hem nu. De Heineken Tarwebok is de bok that you love to hate maar hij hoort er wel gewoon bij. Echt lekker vonden we hem nooit maar een paar jaar geleden was hij best aardig en had hij zowaar een tarwesmaak.

Dit jaar ziet hij er schitterend uit. Echt heel mooi robijnrood bruin. De smaak is wat minder mooi. De Tarwebok is zoet. Heel erg zoet. Gelukkig niet chemisch zoet maar ook weer niet mooi zoet, zoals sommige andere bokken. Gewoon echt knalzoet. Een zoet dat domineert en geen ruimte laat voor andere smaken, zoals wrang of bitter.

Nou goed, na een paar slokken raken onze smaakpapillen een beetje verdoofd en dan merken we, heel ver weg, iets van een smaakpad. Een lichte wrange smaak vecht zijn weg door die zoetigheid. Maar dat is het dan ook wel. De balans is ver te zoeken en ook tarwe proeven we niet in de Tarwebok. Jammer hoor.


’t IJ IJbok: alles wat je wil van een bokbier

IJbok 2019 't ij bokbier bockbier

Ook hier weer onduidelijkheid over de brouwdatum maar we houden er over op. De IJbok van brouwerij ’t IJ is al jaren de winnaar van onze test. En we denken dat ze het recept ook al jaren niet hebben veranderd dus we vermoeden dat hij dit jaar ook wel weer hoog zal scoren. Aan het uitzicht zal het niet liggen: hij ziet er gewoon prima uit.

Tja, en hij smaakt ook weer heel erg goed. De IJbok is aan de bittere kant maar dan erg mooi in balans. En er zit ook wel zoete karamel in maar die kabbelt dan rustig onder de andere smaken door. En alles past ook weer zo goed bij het gebrande karakter van de mout. Die geroosterde brood-sensatie die in dit bier juist niet stoort. En dan is het ook nog eens echt een volwassen bok, best ook een beetje heftig. Je mag er een beetje je best voor doen.

Maar dat hoeft niet. Je kunt de IJbok ook achteloos drinken. En dan is hij ook gewoon lekker. Wel is het echt een hooggistend bier. De smaken mengen wat meer dan bij een strak ondergistend bier. Toch stoort het niet. En dan blijven al die smaken ook nog eens lang door echoën als je hem allang hebt doorgeslikt. Wij raken na al die jaren nog steeds niet uitgepraat over de sublieme IJbok. En hij scoort ook in 2019 weer gewoon vijf sterren.


Sancti Adalberti Abdijbock: we willen geloven

Sancti Adelberti Abdijbock 2019

De Abdijbock van Sancti Adalberti zet een hoop vinkjes op ons allergielijstje: gezocht abdijverleden, verhaal over eigen bron maar wel gebrouwen in huurbrouwerij, winnaar van een medaille in een nep-wedstrijd en ga zo maar door. Een makkelijke prooi voor de kritische bierdrinker.

Maar dan nemen we een slok. En dan is de Abdijbock ineens heel erg lekker. Die hadden we niet zien aankomen. Een mooie, echt mooie zoete smaak. We proeven bloemetjes. Lekkere bloemetjes. Met heerlijke zoete karamel. Als verse bekeerlingen draaien we om als volgzame blaadjes aan een boom. Dit is geen verkeerde bok.

Goed, met die zoete smaak houdt het wel een beetje op. Echt lekker wrang is hij niet en op de hop lijkt wel bezuinigd, want die proeven we bijna niet. Geen mooie bittere smaak of lekkere aroma’s in de nasmaak. Dat is wel jammer. Het zo mooi-zoete begin slaat een beetje dood. Echt een bier waar wat meer in zit dan er uit komt.


Radboud Radbock: een lekkere bok? We zullen het nooit weten

Alweer een voor ons geheel nieuwe brouwerij: Stadsbrouwerij Radboud uit Medemblik met hun Radbock. Op het etiket een stoere Germaan met vleugeltjeshelm. Vast ter ere van de legendarische Friese koning (en geen geestelijke zoals we in de podcast beweren). Als we ruiken aan de Radbock dan lijkt er wel iets van rook in te zitten.

Radbock Herfstbock 2019 bokbier bockbier

Maar als we proeven dan blijkt dat geen rook maar nootmuskaat. En blijkbaar was dat in de aanbieding in Medemblik want er zit nogal veel in. Er veel zelfs. Zoveel dat nootmuskaat eigenlijk het enige is dat we proeven. We hebben natuurlijk wel vaker met dit bijltje gehakt en monter drinken we door om onze smaakpapillen te laten wennen aan de smaak. Zodat we dan de bok kunnen proeven. Maar met de halsstarrigheid van een vroeg-middeleeuwse koning houdt de Radbock vol en geeft zich niet gewonnen: we proeven alleen nootmuskaat.

Misschien is de wens de vader van de gedachte maar we hebben toch echt de indruk dat er onder die nootmuskaat een lekkere bok ligt. Een bok die eruit wil. Maar dat lukt niet. Echt niet. We nemen nog een paar slokken en dan geven we op. We zullen nooit weten hoe goed de Radbock had kunnen zijn. We kunnen alleen maar hopen dat ze bij Radboud volgend jaar wat rustiger aan doen met de kruiden.


Maallust Veldwachter: heerlijk fruit-zoet is niet genoeg

Maallust Veldwachter Bock 2019 bokbier bockbier

Maallust is de brouwerij that you love to love. Opgericht door een groep mensen in een veenkolonie. Daar brouwt Maallust vooral traditionele bieren. Die vinden we niet allemaal fantastisch maar wel kwalitatief goed. Wat bokbier betreft doen ze vaak mee met hun Landloper maar dit maal hebben we dus hun Veldwachter te pakken. Grappig: ook hierbij staat het aantal graden Plato (17) op het etiket en dat mag dus helemaal niet!

Gelukkig zijn wij de drinkpolitie en niet de etiketpolitie en zo ervaren we een heel mooi zoet bier. Fruitzoet. Zoals we wel vaker tegen zijn gekomen, een zoete smaak die lijkt op pruimen en rozijnen. Dat kan heel mooi uitpakken en in de Maallust Veldwachter pakt dat dus ook heel mooi uit. Anders dan bijvoorbeeld de Heineken Tarwebok is dit een mooie, gelaagde en diepe zoete smaak. Er zit ook wat wrang in van het fruit dat die gelaagdheid geeft. Erg lekker.

Toch missen we ook wat. Vooral een echt wrange smaak en een echt bittere smaak. Het wrang komt van het fruit en dat is wat beperkt voor een bokbier. En hop lijkt er nauwelijks in te zitten. Maar beide vallen niet zo op door die complexe fruitigheid, die ook wel wat wrang is. En de nasmaak is vooral gebrand, als geroosterd brood. Lekker, maar niet genoeg als vervanger van hop. En zo lijkt het wel te worden gebruikt in de Veldwachter. Het is een bok met een prachtige diepzoete smaak maar onder de streep missen we toch ook wel wat.


Conclusie

Na het wat teleurstellende deel 7 schonken we ons een IJbok in en dan weet je dat het goed komt. Al jaren hetzelfde bier denken wij en voor ons ook al jaren nummer 1.
Heineken gaat ook al jaren mee maar is dit jaar echt niet lekker. Veel te zoet. Dan doen de kleine brouwerijen het toch beter. Radboud moet even leren met de nootmuskaatrasp om te gaan maar Sancti Adalberti maakt een heel fatsoenlijke Abdijbok. En de Veldwachter van Maallust is ook erg mooi. Wat meer andere smaken en het is een topper.
En zo zijn we bijna aan het einde gekomen van onze bokbiertest 2019. Maar blijf ons volgen voor deel 9.

Arnoud

Drinkt liever beter dan meer. Blogt met een mening. Houdt van alle soorten bier behalve kriek en geuze. Strijdt onvermoeibaar voor het universele recht op goed bier.

Eén gedachte over “Test bokbier 2019 Deel 8: Heineken Tarwebok, ’t IJ IJbok, Sancti Adalberti Abdijbock, Radboud Radbock en Maallust Veldwachter

  • november 1, 2019 om 18:24
    Permalink

    Heb net de hersteld bok van Grolsch op hebben jullie die ook getest? Ik vind hem blijkt lekker

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.