Test bokbier 2019 Deel 7: Dutch Bargain Smash Bock, Brouwersnös Bok op de Haverkist, Jopen Bokbier, Oedipus Madeleine en Artemis Herfstbok

We zitten echt op een golf van bokbier, hier bij Beste tot nu toe. We drinken veel lekker bokbier en het bokbier dat niet lekker is, is in ieder geval leuk om te drinken. We hebben dus zin in deel 7 van onze grote 2019 test!

Geen zin om alles te lezen? Luister de podcast!


Dutch Bargain Smash Bock: game, set, kaneel

Dutch Bargain Smash Bock bokbier bockbier test review 2019

Een geheel nieuw bier van een voor ons geheel nieuwe brouwerij. Zit ook al in een blikje en dat heeft toch wel wat. Op het etiket staat een lang en wat vaag verhaal over kunst. Hoewel we beiden bekend staan als echte cultuurminnaars, kunnen we de relatie met dit bier niet helemaal leggen en doen we wat we altijd doen als we het niet snappen: we gaan drinken.

De amberkleurige Smash Bock begint als een heel fatsoenlijk bokbier en we worden gelijk weer blij. En meteen daarna ook weer niet want van zijn nasmaak moet hij het niet hebben. Daar is de kaneel naartoe gegaan die in dit bier zit. Het geeft een wat wrange, droge smaak die niet gelijk prettig is. En hoe meer we ervan drinken, des te meer komt die kaneel op de voorgrond.

De zoete smaak van de eerste slok proeven we bijna niet meer. En dan blijkt de Smash Bock veel te weinig een bokbier te zijn. Hij is wat dun, wat plat en verder alleen wat wrang-bitter van die niet zo prettige kaneelsmaak. Er zit te weinig bokbier om die kaneel heen en hoe meer we ervan drinken, des te minder lekker hij wordt. Dat kan toch niet de bedoeling zijn.


Brouwersnös Bok op de Haverkist: alles zit erin en toch niet lekker

Brouwersnös Bok op de haverkist 2019 bokbier bockbier

Alweer een geheel nieuwe brouwerij voor ons: Brouwersnös uit Groenlo. Ze hebben hun flesje Bok op de Haverkist verpakt in een soort papieren zak die dienst doet als etiket. En daar houdt de Achterhoekse creativiteit niet op, want op die zak schrijven ze hele verhalen over hoe het bier moet smaken. Vol verwachting schenken we hem dan ook in.

Gelukkig staat er op de etiketzak dat hij zoet zou moeten zijn want dat is hij ook. En ook wel echt verwarmend zoet. En nog een beetje zuur. Veel meer proeven we niet want zoals wel vaker zit er ook in de Bok op de Haverkist heel erg veel koolzuur. En dat dempt de smaken in een bier. En eigenlijk is die zoete smaak ook niet zo heel lekker. Wat je dan krijgt is een goedkope colasmaak van al dat zoet met die koolzuur. Dat is niet wat je wil in een bokbier.

Op het etiket schrijft Brouwersnös vol trots dat de Bok op de Haverkist drie keer is vergist. Ons lijkt het een keertje teveel want er zit gewoon veel te veel koolzuur in. En de zoete smaak is veel minder karamel-achtig dan ze beloven. Drink eens een Bock 7 van Maximus, zouden wij zeggen. Wat ze beloven zit er ook wel een beetje in maar het is gewoon niet zo mooi gedaan.


Jopen Bokbier: droge rogge

Jopen bokbier 2019 bockbier

Jopen doet altijd weer mee met hun bokbier. Hoewel… Op hun flesje staat houdbaar tot 2020 en dan vermoeden we dat hij in 2018 is gebrouwen en niet dit jaar. Maar dat hoeft ook weer niet zo te zijn. Nou ja, we kunnen hem nu in de winkel krijgen en zo drinken we hem dus ook maar. Het moet een ‘volgebrand bokbier met geroosterde en fruitige tonen’ zijn. Wij zien vooral een heel bruin bier.

Als we proeven dan merken we al snel wat Jopen bedoelt. Hij heeft inderdaad een droge, gebrande smaak. Een beetje als roggebrood. Die typische smaak is een duidelijke keuze van Jopen en we kunnen ons voorstellen dat veel mensen dat lekker vinden. Maar we kunnen ons ook wel voorstellen dat veel mensen iets ander verwachten van een bokbier. Want de Jopen Bok is nou niet echt een lekker, verwarmend herfstbier. Hij neigt wel een beetje naar een stout

Die strakke, droge smaak is niet erg zoet. En ook karamel vinden we niet terug in de Jopenbok. En het gebrande karakter domineert ook de nasmaak die daardoor niet erg bijzonder is. Daar proeven we toch liever hop. De keuzes die Jopen maakt zijn niet per definitie de onze maar het is geen verkeerd bier.


Oedipus Madeleine: een teleurstelling

Elk jaar drinken we de Madeleine van Oedipus weer vol verwachting maar vorig jaar viel hij nogal tegen. Toen was het meer een stout dan een bok, een fout die wel meer bierbrouwers maken. Dit jaar zien we een mooi donker bier onder een witte schuimkraag.

Oedipus Madeleine Bock 2019 bokbier bockbier

De smaak valt echter weer tegen. Het is geen stout maar wat is het wel? Het is een wat non-descript bier wat eigenlijk nergens naar smaakt. Een beetje een gewoon standaard bruin bier zonder duidelijke smaak of profiel. Er zit geen karamel in. En nauwelijks hop. Het is dan ook geen bokbier. We snappen niet zo goed wat we hiermee moeten. Of wat Oedipus hiermee wil.

De Madeleine Bok is een bokbier dat je verwacht van de keukenbrouwerij van je neefje, die ook eens bier brouwt met zijn vrienden. Maar van een van de vaandeldragers van de Nederlandse ambachtelijke bierbrouwrevolutie verwachten we echt wel meer dan dit. Echt een teleurstelling.


Artemis Herfstbok: mooie kersen verdienen meer

We komen lelijke etiketten tegen maar ook mooie en daar is die van de Artemis Herfstbok een voorbeeld van. Ook hier weer een verhaal, dit keer over zelf geteelde vloermout. Geen idee wat dat is maar het geeft ons wel gelijk vertrouwen in dit bier. En dat wordt nog eens versterkt door het uitzicht: het is een mooi bier met een mooie kleur en een mooie schuimkraag.

Helaas heeft de koolzuurvloek ook hier weer toegeslagen: teveel koolzuur waardoor we maar weinig van de smaak merken. Maar we proeven geen cola. Want daar is de Artemis Herfstbok niet zoet genoeg voor. We proeven wel kersen. En eigenlijk is dat ook gelijk alles wat we proeven. Een zure kersensmaak die best lekker is maar die we niet gelijk zouden associëren met een bokbier. Maar die kersensmaak is wel echt heel erg mooi.

Helaas missen we ook veel. Zoals karamel. Zoals ook maar iets van zoet. Sowieso lijkt er geen mout in te zitten. Of hop. Want een nasmaak heeft hij ook niet. Grappig: op het etiket staat ‘Moutig, karamel en bokkig’. Drie eigenschappen die dit bier niet heeft. Het enige dat hij wel heeft, zijn koolzuur en die kersen. Die heerlijke zure kersen verdienen zoveel beter. Ze zouden zo verrassend zijn in een bokbier, als de Artemis Herfstbok een bokbier zou zijn.


Conclusie

De test die je wist dat zou komen: het kan niet allemaal herfstzonnig zijn in onze bokbiertest. Deel 7 is een test met eigenlijk alleen maar tegenvallers. Het zegt heel wat dat de eenzijdig droge Jopen de winnaar is van de test. Verder proefden we vooral veel koolzuur en hele dunne bokjes.
De grootste teleurstelling was wel de Madeleine van Oedipus. Of is onze verwachting gewoon te groot bij een brouwerij die ook Mannenliefde en Thaithai maakt?
Gauw vergeten en op naar deel 8!

Arnoud

Drinkt liever beter dan meer. Blogt met een mening. Houdt van alle soorten bier behalve kriek en geuze. Strijdt onvermoeibaar voor het universele recht op goed bier.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.