Test bokbier 2019 deel 4: Emelisse Liquorise Salty Bock, Muifel D’n Ossebock, Maximus Bock 7, Snab Ezelenbok en De 7 Deugden Bock + Sprong

We gaan door met de volgende vijf bokbieren in onze test van het bokbier in 2019. Tot nu toe is het beeld nogal divers: hoogte- en dieptepunten wisselen elkaar af. Kijken of dat vandaag ook zo is.

Geen zin om te lezen? Luister de podcast!

Emelisse Liquorise Salty Bock: minder interessant dan gedacht

Hoe zou het eigenlijk met Emelisse zijn? Sinds Emelisse’s bierbrouwer Kees zijn eigen bierbrouwerij, genaamd ‘Kees’, is begonnen, zien we maar weinig spektakel van Emelisse. Maar nu staat er een veelbelovend bier voor ons: een zoute drop-bok! Kan het Nederlandser? Vol verwachting schenken we hem in.

Bokbiertest 2019 bokbier bockbier

Het schuim is heel snel weg. Dan zien we een wat bruinig, niet zo heel bokkig bier. En als we ruiken, dan moeten we wat moeite doen om iets van drop te merken. Uiteindelijk is er wel iets van wybertjes maar vooral ruiken we een wat algemene biergeur. En dat gaat verder in de smaak. In plaats van een bokbier drinken we een wat algemeen, ietwat zurig bruin bier met een vage hint van zoethout, drop en hout.

Helemaal eens worden we het niet. Hayo proeft drop en Arnoud eigenlijk niet. We zijn het wel eens over dit bier: het is niet goed genoeg. Het leek zo boeiend: echt zoute drop in een bokbier. Maar de smaak van drop is veel te zwak en een bokbier is het ook niet. Hooguit is de Luiquorise Salty Bock wat wrang maar dan is het wel, wat boksmaken betreft. En dat is veel te mager.

Muifel D’n Ossebock: mooi bokbier met ruimte voor verbetering

Bokbiertest 2019bokbier bockbier

Muifel gaat al heel lang mee in onze testen en in al die tijd is het etiket nog nooit aangepast. Behalve dan dat ook de D’n Ossebock weer is uitgekozen tot ‘Beste bokbier van Nederland’, zoals ongeveer de helft van alle bokbieren. Met gepaste achting schenken we hem in en dan zien we een hele mooie bok met ook een hele mooie schuimkraag.

In vorige jaren vonden we de Muifel nog behoorlijk rozijn-fruitachtig maar daarvan is dit jaar geen sprake. De D’n Ossebock is uitgesproken bitter. Maar wel mooi bitter. En lekker wrang. En ook nog passend zuur met een mooie body. Er is een hoop dat klopt aan dit bier en dan is de balans ook nog prima.

En hoe komt dat dan allemaal? Omdat het een laaggistend bier is natuurlijk! Lekkere scherpe smaken. Toch is het niet allemaal hosanna. Een bokbier hoort verwarmend te zijn als je natgeregend thuis komt. En dat is de ’n Ossebock niet. We proeven geen verwarmende, zoetige karamelsmaak. Dat is toch echt wel iets wat je wil in een bokbier. En we kunnen niet anders dan dat missen. Het doet echt afbreuk aan dit mooie en verder zo gebalanceerde bier.

Maximus Bock 7: een topper

Bokbiertest 2019 bokbier bockbier

Dit jaar hebben we geen probleem om de 2019-versie van de Bock 7 van Maximus te herkennen, want het etiket is vernieuwd. Net als al hun etiketten. En op dat etiket staat dan ‘Karamel’ en ‘Rood Fruit’. Ruiken doen we dat niet want een echt duidelijke geur heeft hij niet. Gelukkig ziet hij er wel mooi uit.

Voor karamel en rood fruit moet je de Bock 7 gaan drinken. Want dat haal je er wel uit. Het rode fruit met wat moeite maar de karamel komt behoorlijk goed binnen. Zo goed zelfs dat we er een beetje emotioneel van worden. Dit is wat we zo gemist hebben in zoveel andere bieren die we hebben geproefd: een mooie, duidelijk karamelsmaak. Het maakt de Bock 7 uitgesproken zoet. En dat is dus niet heel zoet. Dat is een karamelsmaak die zich achter in je keel nestelt voor een mooie smaaksensatie.

Het mooie van de Bock 7 is dat hij eigenlijk alles bevat wat wij belangrijk vinden: een karamelsensatie in onze keel, een wrange smaak die onze wangen doen samentrekken en tot slot een mooi hop-bitterheid in de nasmaak. En dat dan goed gedaan en in een mooie balans. Dat maakt dit gewoon een echt lekker bier. Goed, uiteindelijk zoeken we spijkers op laag water en dan vinden we dat hij wel iets van scherpte mist. Dat hij wel wat afgeronder kan zijn. Maar dan vergelijken we de Bock 7 wel met de top van de bokbieren van Nederland. Want daar hoort hij ook.

Snab Ezelenbok: geen lijn in al die smaken

Bokbiertest 2019 bokbier bockbier

SNAB was al een craft bierbrouwerij toen niemand nog wist wat dat was en iedereen dacht dat ‘bier’ hetzelfde is als ‘Heineken’. Sindsdien zijn we een stuk verder maar SNAB bestaat nog steeds. En ook alweer sinds 1998 brouwen ze hun Ezelenbok, een dubbelbok van 7,5%. We zijn er niet altijd even enthousiast over maar hun 37,5 cl. minichampagneflesje is wel altijd heel cool.

Het bier zelf is trouwens ook heel erg mooi. Robijnrood met een mooie schuimkraag. De smaak mag er ook zijn. Mooi afgerond en rijk. Er zit echt veel smaak in en wat dat betreft is het ook wel echt een dubbelbok. Het is vol bier maar misschien ook wel iets te vol.

Wat we missen is een smaakpad, zoals de Bock 7 die wel heeft: een onderscheid tussen de verschillende smaken in je mond. Je proeft veel in de Ezelenbok maar je proeft ook wel alles tegelijk. Alle bok-elementen zitten er in maar om ze echt te ervaren, moet je er wel echt even voor gaan zitten en je best doen. Anders proef je toch vooral een brij van smaken. Dat maakt het meer een hooggistend bier met boksmaken dan een echt bokbier. Lekker, maar we hebben ook het idee dat de Ezelenbok veel beter kan.

De 7 Deugden Bock + Sprong: mooie rozijnsmaak verdient meer

Bokbiertest 2019 bokbier bockbier

De Bock + Sprong van de 7 Deugden gaat alweer een aantal jaar mee in onze test. Heel erg lekker vinden we hem eigenlijk nooit. Wel staan er hele verhalen op het etiket, inclusief gedetailleerde smaakprofielen. We hoeven hem al bijna niet meer te drinken.

Maar dat doen we natuurlijk toch en we worden beloond door een rijkelijke hoeveelheid schuim. Meestal is dat de voorbode voor veel koolzuur en dus een hoop geboer en dat is nu niet anders. Het nadeel van teveel koolzuur is dat je veel minder proeft van het bier dat je drinkt. Het geeft de sensatie van een glas Spa Rood en dat maskeert de smaken die er wel in zitten. De oplossing is om je glas een kwartier te laten staan maar we hebben wel meer te doen.

Wat we wel proeven aan de Bock + Sprong is trouwens helemaal niet slecht. Hij is aangenaam zoet en erg mooi wrang. Die rozijnen halen we er dan ook echt wel uit. Dat is echt een geslaagde toevoeging aan dit bokbier. De beloofde heftige karamelsmaak vinden we dan weer heel erg beperkt. Nee, de 7 deugden moet het echt hebben van de fruitigheid. Want ook hop lijkt er niet echt in te zitten, hoewel dat gemaskeerd wordt door de mooie, wrange smaak. De Bock + Sprong is echt lekker en ook beter dan andere jaren. Jammer van al dat koolzuur en een wat mooiere hopsmaak zou hem ook niet misstaan.

Conclusie

We zien zowaar een stijgende lijn in bokbierland vandaag! Niet dankzij de Liquorise Salty Bock van Emelisse want die vonden we echt heel matig. Maar de andere bieren waren best goed. Zelfs die goeie ouwe D’n Ossebock van Muifel is dit jaar prima. Net als de Ezelenbok van SNAB. Echt mooi wordt het met de 7 deugden. Met wat minder koolzuur en wat meer hop wordt dat een mooi bier.
Maar de winnaar is de Maximus Bock 7. Eindelijk een bok zoals een bok moet zijn. Vol met de karamel maar wel in balans met de andere smaken. Een ruime vier sterren is niet meer dan verdiend.

Arnoud

Drinkt liever beter dan meer. Blogt met een mening. Houdt van alle soorten bier behalve kriek en geuze. Strijdt onvermoeibaar voor het universele recht op goed bier.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.