Test beste bokbier 2020 deel 11: Dampegheest Oikenbock, Tesselaar Razende Bok, Ramses Lambok, Bronckhorster IJsselbock en Helderse Jongens Napoleon

Deel 11! En wees niet bang: het is gelijk het laatste deel. Bokbierjaar 2020 zit erop. Maar eerst nog even deze vijf bokbieren reviewen.

Geen zin om te lezen? Luister de podcast!

Dampegheest Oikenbock: compleet maar niet perfect
bokbier Oikenbock 2020 bockbier beste test review

We trappen maar gelijk af met een soort van debutant in onze test: de Oikenbock van brouwerij Dampegheest. Uit Limmen. We dronken in 2015 hun bockbier, dat toen nog geen Oikenbock genoemd. We moesten uiteraard weer opnieuw opzoeken waar Limmen ligt….Dat ligt dus in Noord-Holland, tussen Castricum en Heiloo. Belangrijker: de Oikenbock is gelagerd op eikenhout. Geeft dat die wat bruinige kleur? Heel mooi vinden we dat niet.

Behalve dat de Oikenbock is gelagerd op eikenhout is het ook een hooggistend bier. En dat geeft bij Arnoud en Hayo gelijk problemen in de relationele sfeer. Want hoe beoordeel je een lekker, hooggistend bier waar toch wat op aan te merken valt? Als een best wel lekker hooggistende bok of een best wel lekker hooggsitende bok die vast veel lekkerder was geweest als hij ondergistend zou zijn geweest? Want alle bokbiersmaken zitten mooi in de Oikenbock. Hij is prettig zoet, heel mooi wrang en heeft een schitterende nasmaak. Maar die smaken zitten nogal op elkaar gepropt. Je wandelt niet, zoals vaak bij ondergistende bieren, van smaak naar smaak. Nee, bij de Oikenbock ervaar je al die (dus erg goede smaken) min of meer op hetzelfde moment.

Voor de duidelijkheid: we vinden de Oikenbock erg lekker. Maar zeker niet perfect. We zouden die smaken eigenlijk wat meer los van elkaar ervaren. Zoals dus bij een ondergistend bier vaak het geval is. Dat is voor Hayo een wat groter issue dan voor Arnoud, die er toch mooi vier sterren uitsleept voor Dampegheest.


Tesselaar Razende Bok: best een lekker bakkie

Razende bok 2020 bokbier bockbier beste test review

De Texelse brouwerij kennen we natuurlijk allemaal maar er is dus blijkbaar nóg een brouwerij op dat eiland. Wat gebeurt daar allemaal? Het gaat om brouwerij Tesselaar die ons verrast met hun Razende Bok, vernoemd naar een zandplaat. Tsja, je moet wat. Wij moeten hem vooral inschenken en dan worden we getrakteerd op een hele dichte, fijne schuimkraag die, als een zandplaat in de herfststorm, van geen wijken weet.

Volgens het etiket zitten er tonen van koffie in de Razende Bok en het kost weinig moeite om die er ook uit te halen. Die koffiesmaak is prima en past vast mooi bij een stevig Tessels bokbier. Alleen is de Razende Bok dat niet. Er is namelijk nauwelijks een bokbier. En dat is extra jammer omdat de Razende Bok een ondergistend bier is. Maar waar is dan de karamel? Waar is de zoete sensatie in het begin van de slok? Het enige wat we proeven, is een door de koffie geholpen, wrange smaak. Die maakt de nasmaak overigens best lekker. En dat maakt het gemis van de rest nog eens extra jammer.

Met koffie en niet veel meer, kom je al gauw in de buurt van een stout en daar moeten we dan ook aan denken bij de de Razende Bok. En dat terwijl de koffiesmaak en de daarmee samenhangende wrange sensatie, echt best goed zijn. We missen echt de rest van een bokbier. Best wel zonde.


Ramses Lambok: single hop bokbier met twee soorten hop

Ramses Lambok 2020 bockbier beste test review

Het is verleidelijk om te lachten om het etiket en het artwork van de Lambok van Ramses. En dat doen we dan ook graag. Maar Ramses brouwt toch mooi elk jaar weer een bijzondere en ondergistende Lambok en er zijn maar weinig brouwers die hem dat na kunnen zeggen. Ramses brouwt vaak met maar één hopsoort en vorig jaar wat dat Junga. Dat gaf een enorme dropsmaak aan zijn Lambok. Dit jaar is de Lambok volgens het etiket weer een single hop maar nu met Aurora. En met ook weer Junga. Wacht even: een single hop bier met twee verschillende soorten hop? We snappen er niks meer van. Ramses! Je etiketten zijn altijd zo lekker simpel en nu dit.

We gaan doen wat we wel snappen en dat is de Lambok inschenken. De aurora hop moet ‘bloemig, grassig en fris’ zijn volgens het etiket. Maar dat is niet wat wij proeven. Wij proeven drop. Junga-hop drop. Maar niet zo erg als in 2019. Dit jaar geeft de Junga een hele mooie dropsmaak aan de Lambok. Duidelijk aanwezig en waarneembaar maar niet overheersend. Een beetje zoals het moet, met toevoegingen. Helaas is zoals wel vaker de toevoeging wel goed maar het bier waaraan wat wordt toegevoegd een stuk minder. Wat met die drop zijn we er ook wel. Hij is niet zoet, niet bitter en eigenlijk alleen maar wrang van die laurierdropsmaak van de Junga-hop.

En zo is de Lambok niet echt een bok. We twijfelen of we hem met blind proeven hadden herkend als bokbier. Hij schurkt echt tegen een stout aan. Dat wrange is het enige dat echt aanwezig is en daarmee is het een soort half bokbier. Dat betekent overigens niet dat de Lambok niet lekker is. Of dat die lauruerdropsmaak niet lekker is. In tegendeel, het is echt goed gedaan. Die Junga verdient eigenlijk een keer een echt goed bokbier.


Bronckhorster IJsselbock: voorzichtig inschenken!

 IJsselbock 2020 bockbier beste test review

Een ander bokbier dat regelmatig opduikt in onze jaarlijkse test is de IJsselbock van de Bronckhorster bierbrouwerij. We zijn er niet altijd even enthousiast over. Zo was hij eens heel erg droog. Nu zien we een mooie schuimkraag met daaronder een nogal licht bier.

Als we de Bronkhorster IJsselbock gaan drinken, dan komen we er niet echt uit. Is hij zoet genoeg? Is de salmiaksmaak teveel of te weinig? We komen er niet uit. Tot we een ingeving krijgen en ruilen van glas. Ons bewust van de enorme Corona-risico’s merken we dat we twee verschillende bieren aan het drinken zijn: een met en een zonder residu. En dat maakt een dramatisch verschil. Met residu is de salmiak-achtige dropsmaak overheersend en vervelend. En is hij niet zoet genoeg.

Maar zonder residu valt alles op zijn plaats: de IJsselbok begint mooi en krachtig karamelzoet, loopt over in een wrange smaak die hulp krijgt van een aangename salmiak-achtige dropsmaak. En tot slot is hij nog goed bitter. Het verschil is echt enorm en het is dus zaak om de IJsselbock voorzichtig in de schenken en zeker het residu niet mee te schenken. Alleen dan proef je een bokbier dat drie en een halve ster waard is.


Helderse Jongens Napoleon: geen ode aan wie dan ook

Napoleon Dubbelbock 2020 bokbier bockbier beste test review

Even een stukje geschiedenis: in 1811 bezocht Napoleon Den Helder en aldaar gaf de Keizer opdracht tot de bouw van de Stelling van Den Helder. Een andere relatie tussen de kleine generaal en Den Helder kunnen we niet bedenken dus dat zal dan wel de reden zijn waarom brouwerij De Helderse Jongens hun dubbelbok ‘Napoleon’ hebben genoemd.

Het inschenken gaat alvast goed want de Napoleon is een heel mooi bier. Mooi bruin dat een beetje rood doorlaat. Echt een dubbelbok en hij heeft dan ook 7.5% alcohol. Maar als we ruiken, dan halen we dat alcoholpercentage er niet uit. En als we drinken ook niet. We proeven überhaupt maar bar weinig. Goed, hij is wat zoet in het begin maar dat is al heel beperkt. En verder proeven we niks. Echt niks.

Van een dubbelbok verwachten we rijke, complexe bokbiersmaken. Maar we proeven een hele beperkte fruit-achtige zoetheid. En dat is dan echt het hele bier. Niet wrang, niet bitter en complex is hij al helemaal niet. Alleen zoet en dat is dan niet eens goed gedaan. Dit bokbier had Keizer Napoleon niet trots gemaakt. Dit bier hoort de Helderse Jongens ook niet trots te maken. We geven twee sterren omdat hij niet vies is maar dat komt dus vooral omdat we ook vrijwel niks proeven. Een trieste afsluiter van bokbierjaar 2020.

Conclusie

Mooie bokbieren, minder mooie bokbieren en een grote middenmoot. Deel 11 lijkt wel een beetje op het hele jaar 2020, wat bokbier betreft. We zijn niet erg onder de indruk van de Napoleon van de Helderse Jongens. De grote keizer verdient een beter bier! Beter ging het met de Razende Bok van Tesselaar. Die koffiesmaak is goed gedaan, nu de rest van de bok nog. En dat geldt eigenlijk ook voor de Lambok van Ramses. Die was weer met Junga-hop aan de gang en vergat er een bokbier omheen te brouwen.
De IJsselbock van Bronckhorster vonden we echt goed maar je moet hem zeker niet te ver inschenken. Maar dan heb je ook echt een mooi bier. En dat geldt zeker voor de Oikenbock van Dampegheest. Die is mooi, compleet en erg lekker. We misten alleen een goed smaakpad.
Goed, de conclusie over 2020 hou je nog van ons tegoed!

Arnoud

Drinkt liever beter dan meer. Blogt met een mening. Houdt van alle soorten bier behalve kriek en geuze. Strijdt onvermoeibaar voor het universele recht op goed bier.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.