Maar hoe smaakt… Pauwel Kwak?

Het begin
Iedere echte bierdrinker gaat door hetzelfde begin. Je drinkt pils, vindt het lekker en gaat om zoek naar nog beter. En dan kom je terecht bij je kleine buurtslijter. En die heeft maar een paar speciaalbieren: Hoegaarden, Julius (als je net zo oud bent als wij zijn tenminste), wat trappisten en natuurlijk een Pauwel Kwak. In mijn herinnering was een Pauwel Kwak geweldig, ik had nog nooit zoiets lekkers gedronken. Voor een beginnende bierdrinker is het zo’n beetje het summum van speciaalbier.

Glas
En dat samen met het glas. Oh wat een glas. Hoe cool voelde je je met zo’n bel met houten houder op de bank? Eigenlijk was het reteonhandig. Je zit eerst te klooien met die houten houder, dan kom je er achter dat het glas er uit kan, maar dat kan je niet makkelijk neerzetten. Maar ja, je ziet er wel echt uit als een speciaal bierdrinker.

Voor als je het niet weet: het is een koetsiersglas. Vroeger hadden koetsiers een houdertje op de bok waar ze een glas in konden hangen. Toen mocht je nog gewoon drinken en rijden. Pauwel Kwak heeft er een houdertje omheen gemaakt en het verkoopt als een tierelier.

Het is wel een beetje eng om je jeugdliefde opnieuw op te zoeken. Is ze nog steeds zo mooi? En zo lief? Was vroeger alles echt beter? Smaakt de Kwak nog steeds zo fenomenaal als toen ik 18 was? Als echte bierbloggers doen we niet aan sentiment! Inschenken dus.

Schuim
Hij schenkt met een enorme schuimkraag. Maar dat komt ook door het glas. Door dat kleine bolletje onderaan klotst het snel en daar hoort een stevige schuimkraag bij. Wel een geweldig mooie koperen kleur. Het is wel een plaatje, zo’n glas gevuld met een mooi koperen bier met een volle witte schuimkraag.

Mout, mout en alcohol voert de boventoon qua geur. Die 8% alcohol zijn wel erg aanwezig. En dat met de broodachtige zoetheid van mout, dan heb je een flinke jongen te pakken. Na die dikke muur van geur komt er veel fruitigheid doorheen. De Pauwel Kwak komt erg zwaar en vol over.

Smaak
Die zware geur komt precies overeen met de smaak. Pauwel Kwak is vooral plakkerig zoet. Karamel voert de boventoon, zowel qua smaak als plakkerigheid. Een beetje fruit kan je er uit halen maar dan moet je wel je best doen. Hij loopt een beetje bitter uit. Het is geen complexe hopbitterheid maar een wat vlakke bitterheid. Niet echt spannend.

Wat moeten we hier nu mee? Vroeger liepen we hiermee weg, maar nu komen we er achter dat het niet zo heel spannend is. Een jongensdroom aan duigen. Maar ja, we moeten er wel sterren aan hangen. Krijgen ze punten voor de herinnering, punten voor het glas of voor de smaak. Een lastige keus. Maar keuzes moeten gemaakt worden.

Teleurstellend
Twee sterren is het geworden. Geen emotioneel gesnotter, de Pauwel Kwak is gewoon niet zo heel goed. Ben ik beter gaan proeven? Is Pauwel Kwak slechter geworden? Of zijn we verwend met nieuwe betere bieren? Ik weet het niet maar Pauwel Kwak is te zoet, te weinig spannend en met name te vlak. Jammer van die jongensdroom maar we zijn mannen geworden.

 

Hayo

Drinkt liever geen bier dan vies bier. Het leven is te kort om bocht te drinken. Is van mening dat goed bier gedeeld moet worden met anderen. Bier is er om door iedereen van te genieten.

4 gedachten over “Maar hoe smaakt… Pauwel Kwak?

  • november 22, 2011 om 15:22
    Permalink

    Grappig, ik heb de Pauwel Kwak onlangs ook voor het eerst sinds jaren weer eens gedronken en was juist aangenaam verrast.

    Hij is inderdaad niet al te complex, karamel wat de klok slaat idd. Maar hij is wel heel erg lekker. Een beetje alsof je een boterham met van die karamel-zooi zit te, euh, drinken. Dat wil ik ook niet elke dag.
    Ik ga er over een jaar of 5 zeker weer een proberen! En gewoon uit een glas waarbij je niet je best hoeft te doen om droog te blijven..

    Beantwoorden
  • november 23, 2011 om 20:51
    Permalink

    Vind je niet dat er veel betere bieren zijn? Terwijl je vroeger vond dat een Pauwel Kwak toch wel de absolute top was van wat je kon drinken? Voor mij is het toch wel een beetje een deceptie.

    Beantwoorden
  • december 4, 2011 om 22:10
    Permalink

    Precies raak deze column.
    Jaren geleden dronk ik dit inderdaad als echt speciaalbier, zeer stoer met het glas in de houder (yep, en het glas niet uit de houder halen 😉 ).
    Dat was pas echt speciaal bier.
    Vorige maand dit bier toegevoegd aan mijn bierkaart, zijnde een klassieker. Waarschijnlijk voor de leek wel, maar mijn smaak is toch echt veranderd. Zoet en (redelijk) vlak komt nu toch wel in de buurt.

    Complimenten voor de site.

    Beantwoorden
  • december 6, 2011 om 00:36
    Permalink

    Ik weet nog dat ik mijn eerste Kwak dronk…. in het Belgisch biercafé in Kiev… zelfs daar in een origineel glas. Het eerste glas sloeg de barman per ongeluk stuk tegen de tap. Ik begrijp je verhaal wel, maar door de herinnering verdient dit bier minstens anderhalve ster meer. Een goed verhaal bij je biertje maakt de avond toch ook leuker?

    Beantwoorden

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.