Bieren van de Brussels Beer Challenge deel 1: wat is een prijs waard?

Begin deze maand stroomden de tweets en mails van de zichzelf feliciterende brouwerijen binnen. Winnaars van de prestigieuze Brussels Beer Challenge. Goud, zilver, brons en zelfs eervolle vermeldingen. Normaal letten we nooit op prijzen maar nu wilden we toch eens kijken hoe het zou zit met die prijzen. Zijn die bieren nou echt zo goed? En wat betekent het om te winnen? Nou ja, je weet wel hoe wij dat doen. Proeven maar!

Pale & Amber Ale: Saison Dupont Biologique

saison-dupont-bioligique-brussels-beer-challengeEven in het kort: Saison Dupont is de beste saison die er bestaat. Geen enkele andere saison heeft die fenomenale combinatie van mout, bitterheid en die fantastische stalsmaak. En elke andere saison is daarmee vrijwel altijd een teleurstelling. Eigenlijk moet je dus nooit een andere saison drinken. Tenzij die andere van Dupont zelf is, natuurlijk. En dat is de Saison Biologique van Dupont. En het is ook nog meer dan alleen maar een biologische saison van Dupont want hij is met zijn 5,5% minder zwaar dan de 6,5% van de reguliere Dupont.

En dat merk je in de smaak. Hij is wat vlakker dan de normale Dupont. En hij mist vooral de mout. Daardoor valt de hoppigheid veel meer op. En er is veel minder mondgevoel om al die hop te begeleiden. Dat maakt het broertje van de niet-biologische Dupont een wat slappig biertje met weinig smaak. Te waterig en daardoor teveel hop. Je mist echt de gewone Saison Dupont.

Maar de Saison Dupont heeft wel mooi gewonnen. Een van de inzendingen was de saison van Maximus. En die is dus echt wel beter. Maar: Dupont heeft ook nog de prijs voor het beste Belgische bier gewonnen! Ongelooflijk.

Hoe heeft dit bier kunnen winnen? Het was niet eens de beste saison daar. En dan ook nog het beste Belgische bier. Terwijl ook bieren als Gouden Carolus Tripel, St. Feullien Grand Cru en Petrus Aged Ale mee deden. En die zijn toch echt wel beter dan deze Dupont.

 

Bitter blond / Golden ale: Seefbier

seef-bierSeefbier is een echt trendy bier. Een oude, lokale Antwerpse bierstijl die 100 jaar is weggevaagd door grote brouwerijen en nu door craftbrewers weer wordt gebrouwen. Leuk etiket erop, wat wil je nog meer? Hij heeft ook een mooie categorie: bitter blond / golden ale. In het kort: dat zit tussen een tripel en een Duvel-stijl in maar dan minder zwaar. De concurrentie bestond uit Steenbrugge Blond en Maneblusser van Het Anker.

Van de Maneblusser hebben we nog nooit gehoord en de Steenbrugge Blond kunnen we ons niet zo voor de geest halen. Maar van de Seefbier zijn we niet zo onder de indruk. Hij heeft een sterke stalgeur, zoals een saison. Maar dan wat medicinaal. Hij smaakt naar pleisters en jodium. Het is die kruidigheid die hem onderscheidt van andere blonde Belgische bieren maar dat is ook wat ons tegenstaat. Verder is hij best aardig.

Het is een soort stiekem vies bier: hij lijkt lekker maar na een tijdje ga je die medicijnsmaak steeds viezer vinden.

 

Oud Rood: Rodenbach Grand Cru

Rodenbach-Grand-CruZure bieren zijn echt een Belgisch ding. Je hebt natuurlijk de open gisting van de Lambiek maar Belgen weten nog meer manieren om hun bier zuur te maken. Bijvoorbeeld de jarenlange rust op enorme eikenhouten vaten, de foeders. De micro-organismen in het hout maken het bier zuur. Erg zuur.

De Rodenbach Grand Cru is ook een foederbier. Een gewone Rodenbach is al zuur en die bestaat voor 1/3 uit bier uit een foeder en voor 2/3 uit gewoon bier. In de Grand Cru komt 2/3 uit de foeder. Dat maakt deze Grand Cru het Napoleonnetje onder de bieren. Alsof iemand met de zuurzaag je smaakpapillen door staat te snijden. Door de tranen in je ogen zie je nog net dat de schuimkraag mooi blijft staan. Je ruikt kersensap en dat proef je ook wel. Het is wel echt een heel mooi bier en helemaal als je van zuur houdt, natuurlijk.

Verder is Rodenbach bijna alleenheerser in deze stijl. Alleen Petrus doet ook aan foederbiermengen. En Petrus heeft hun ‘Aged Pale Ale’ ingestuurd. Een ongemengd, 100% foederbier. 3/3 delen dus. En is die beter dan de Rodenbach? Zeg het maar, jury van de Brussels Beer Challange!

Nou, de jury zegt helemaal niks. Want de Rodenbach Grand Cru zit in de categorie ‘Oud Rood’ en de Petrus Aged Pale Ale in ‘Specialty Beer’. Ja, je leest het goed: de twee koningen van de ultrazure foederbieren hebben hun meest prestigieuze brouwsels in verschillende categorieën ingestuurd. Toeval? Wij denken van niet. Tsja, wat zegt deze award nou nog?

Dubbelwit / Imperial White: IJwit

ijwitWitbier is niet helemaal ons ding maar in den vreemde steunen we natuurlijk de vaderlandse waar. Brouwerij ’t IJ deed ook mee aan de Brussels Beer Challenge en wel met hun IJwit. Een wat zwaarder (6,5%) witbier. Zeggen dat je ervan moet houden is eigenlijk niet genoeg. Hij is gewoon niet lekker. Die tarwesmaak is gewoon heel sterk aanwezig. Dat zal wel komen omdat hij extra zwaar is.

We hebben heus wel eens een lekkere tarwebieren gedronken. Maar deze hoort daar niet bij. Die sterke koriandersmaak ook, brrrr. Alles wat we niet lekker vinden aan witbier is extra sterk aanwezig in deze IJwit. Maar goed, wij zijn maar simpele bierdrinkers. Laten we het oordeel van de deskundige jury van de Brussels Beer Challenge eens horen.

Want de IJwit krijgt toch mooi maar een gouden medaille! Het is het beste bier in deze categorie zware witbieren, de zogenaamde Dubbelwit / Imperial White. Nou, zitten wij er toch mooi even naast. Hoewel… Even goed kijken… Ja hoor. IJwit is de enige inzending in deze categorie. De eerste van de enige. Gefeliciteerd!

Tussenstand

Tot zover zijn we niet erg onder de indruk van de Brussels Beer Challenge. Iedereen mag inzenden wat hij wil in welke categorie hij wil, zo lijkt het. En alle andere bieren worden buiten beschouwing gelaten. Het is dus geen ‘Beste bier’-verkiezing, het is een strijd tussen 1 – 4 bieren die toevallig in een categorie zijn ingezonden.

En zo komt het dat een waterige maar biologische versie van de magistrale Saison Dupont het beste Belgische bier blijkt te zijn. En Seefbier vinden we gewoon niet lekker, met die eerste hulp-kit smaak.

En als het interessant lijkt te worden, dan doet de categorie ons de dat om. Rodenbach Grand Cru en Petrus Aged Pale Ale zijn twee toppers maar, onbegrijpelijk genoeg, zitten ze niet in dezelfde categorie. Sja, wat is die prijs dan nog waard?

En dan IJwit. Wij blij met een gouden medaille voor een Nederlands bier (hoewel hij aan ons niet is besteed). Is het de enige in zijn klasse. Daar kan ’t IJ natuurlijk ook niks aan doen maar als bierdrinker heb je hier natuurlijk niks aan.

OK, we proberen het binnenkort nog eens met drie andere winnaars op de Brussels Beer Challenge. Eens kijken of die hun prijs wel waard zijn.

Arnoud

Drinkt liever beter dan meer. Blogt met een mening. Houdt van alle soorten bier behalve kriek en geuze. Strijdt onvermoeibaar voor het universele recht op goed bier.

Een gedachte over “Bieren van de Brussels Beer Challenge deel 1: wat is een prijs waard?

  • november 25, 2015 om 20:41
    Permalink

    Beste Arnoud, Hayo,
    Wij doen nooit mee aan zulke wedstrijden. We hebben dan wel eigen bieren maar zijn geen brouwers. Niettegenstaande zouden wij wel eens graag jullie ongezouten mening willen weten over onze bieren als jullie ze al dan niet kennen. mvg jef

    Beantwoorden

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.