Wat dronken we? Een weekend in bier.

Wat dronken we deze week? Gedurende week niet zo veel. En in het weekend? Bijna te veel om op te noemen. Maar we gaan een poging wagen.

Spitfire van Shepherd Neame: mooie Engelse ale om mee te beginnen. Niet zo zwaar, lekker bloemige hop. Nog een leuk weetje: Spitfire Ale mag alleen gebrouwen worden in Kent. Ze heeft een geografische gebiedsbescherming, net als Champagne.

Hopping Hare van Hall and Woodhouse: Ook weer zo’n mooie ale. Hoppig, niet zo veel body. Tikkie aan de lichte kant. Jammer, iets meer om op te kauwen was beter geweest.

Worthington White Shield: Een topper vroeg in de wedstrijd. Mooie, nette smaak. Beetje droog maar met genoeg smaak in het begin. Eindigt met een mooie bitterheid en een heerlijke hopsmaak

Carling: Absoluut nietszeggend pils. Als iemand hier ook maar iets van een smaak aan kan ontdekken, dan horen we het graag.

Carling met Ethylacetaat: Ah! Carling mét smaak. Helaas was het tijdens de speciale proefsessie. Specifieke slechte smaken werden aan bier toegevoegd om beter te leren proeven. Ethylacetaat smaakt helaas naar verf en nailpolishremover.

Carling met Diacetyl: Bier met botersmaak. Geloof ons, dat wil je niet.

Carling met isovaleriaanzuur: Bier met kaas, ja lekker. Bier dat smaakt naar kaas, nee dank je.

Carling met kattenzeik: Geen echte kattenzeik natuurlijk, maar zo smaakt het wel. Wil je weten hoe dit smaakt? Neem twee verschillende bieren in een doorzichtige fles en zet ze in de zon. Proef ze dan allebei. Je proeft een specifieke smaak in beide bieren. Dat bedoelen we.

Papieren Carling: Raar, maar waar. Bier dat smaakt naar karton.

Carling met Phenolen: Hey, kruidnagels! Stukje VOC-mentaliteit in je bier. Niet erg lekker.

Monsieur Rock van Sharp: Lager, maar dan als ale. Dus laaggistend, maar dan hoog. Een pils, maar dan eigenlijk niet. Een bier met een schizofrenie. Smaakt helaas nergens naar.

Chalky’s bite van Sharp: Van kok Rick Stein, gemaakt voor zijn dooie hond. Lekker, beetje venkelachtig. Fris en fruitig. Prima bij het eten.

Swingtop lager van Grolsch: Laat je niet misleiden door de sjieke naam, het is gewoon een beugeltje. Voor ons gesneden koek, voor Engelsen top of the bill.

Worthington Red Shield: Het kleine broertje van de White Shield. Wat lichter dan de witte. Iets beter doordrinkbaar.

Brew 20: Gorse ale: Bier brouwen met een totaal onbekende bes en dan laten destilleren. Klinkt raar maar wel lekker. Soort bittere likeur.

Blue Moon white ale: Amerikaans witbier. Blijf hiervan weg, kom er niet bij in de buurt, ren gillend weg. Het is smerig moutig en een soort kotssmaak.

Turbo Yeast Utter Abhorrence from Beyond the Ninth Level of Hades III: Je bedenkt de meest idiote naam die je kunt bedenken. Daarna neem je je rare bittere bierlikeur en die leng je aan met bier. Voila, bier met een te lange naam en een alcoholpercentage van 23%

Pilsner Urquel ongefilterd en ongepasteuriseerd: Oh man, wat is dit lekker. Een normale Pilsner Urquel is al prima weg te werken, maar dit? Uitermate zachte moutheid, je proeft het zachte water vervolgens glijdt-ie schitterend over in een hoppige nasmaak. Alles glijdt bij dit bier, nergens hapert er iets. Topbier.

River cottage Stinger van Badger: Gebrouwen met brandnetel. En dat proef je. Helaas proef je verder helemaal niks.

Waggle Dance van Wells and Young: Honingbier. Helaas moet je heel goed je best doen om de honing te proeven.

Budvar Dark van Budvar Budweiser: Een zwart pils. Geweldig. Pils waarbij je gebrande mout proeft. Zit een beetje tussen pils en een lichte stout in. We dronken het met een toast met gerookte eend. Geweldige combi.

Abbaye de St Martin: Een donkere tripel uit Wallonië. Veel te dun om ergens naar te smaken. Alleen de hop blijft over.

Two Penny Porter van Bad Attitude Brewery: Een Italiaan die in Zwitserland brouwt. Dan kan nooit goed zijn, toch? Fout! Dit is een juweeltje. Schitterende porter, mooie donkere smaak, smaak van donker geroosterd brood die overgaat in een mooie lichte hoppigheid. Schitterend. Een van de beste bieren van het weekend.

Windsor & Eton Black IPA: Zwart bier dat smaakt naar citroenen. Erg raar. Weet niet of ik er aan kan wennen.

SA Gold van Brains: Geschonken door twee lekkere wijven, dat zijn altijd pluspunten. Bij die pluspunten hield het ook op. Lees het stuk over kattenpis nog een keer, dan weet je het.

Adnams Broadside: Gebrouwen om de slag bij Soleby te herdenken. Tegen de Nederlanders. Een bierschenkende Engelsman die tegen ons begint over zeeslagen? Dat heeft-ie geweten. Wij hebben Piet Hein en Michiel de Ruiter, wij verliezen nooit een zeeslag. ‘Het kan me ook niet schelen, ik ben toch Iers’, zei hij nog. Dus ook deze slag wonnen we. Bier was wel aardig. Goeie alesmaak.

Hobgoblin: Hier hoeven we volgens mij niks meer over te zeggen.

Innis & Gunn: Zoet en plakkerig. Als je dat lekker vindt, is het een prima bier. Niet helemaal mijn smaak.

Young’s Special London ale: Rode ale, aan de zware kant voor een Engelse bier. Goede balans tussen smaak en bitterheid. Lekker.

Well’s Bombardier: Beetje prototype ale. Licht, hoppig en weinig koolzuur. Veel meer kan ik er eigenlijk niet over zeggen.

East River Lager van Sigtuna Brygghus: De brouwer zelf was er ook het hele weekend. Soort rockster in skinny yeans. Hij kan wel brouwen. Gewoon een erg goede lager. Uit Zweden wel te verstaan.

St Eriks Pilsner: Nog een Zweeds pilsner. En ook al zo goed. Gebrouwen met heel mooie, maar niet alom aanwezige hopsmaak. Goed hoor. Gaat Zweden het nieuwe België worden?

Birrificio Italiano Tipopils : Van Noord naar Zuid. Italiaans pils, maar niet zoals je verwacht. Vol van smaak, grassige hop. De landen met weinig brouwtraditie zijn hun achterstand snel aan het inhalen.

Darkstar Tripel: Een real ale tripel. Dus weinig koolzuur en rechstreeks uit het vat. Heerlijk. Weinig koolzuur dus je proeft een hoop. Veel kruidigheid. Erg lekker.

Fullers Chiswick bitter: Perfect zomerbier. Weinig alcohol, beetje bubbelig, frisse hop. Dit mogen ze wat mij betreft schenken op elke terras in de zon.

Fullers Bengal Lancer: Engelse IPA. Niet zo bitter en citrusachtig als de Amerikaanse. Heel erg lekker bij wat pittiger eten. Laat niet zo’n enorme bitter nasmaak achter.

Fullers Discovery: Fruitig en grassig. Ook al zo’n geweldig zomerbier.

Fullers Golden Pride: Een ale maar dan zwaar, met 8,5%. Doet dus denken aan een zwaar Belgisch bier. Maar minder lekker dan een Belgisch bier. Dus ja… dan drinken we liever een Belgisch bier.

Fullers Past Masters XX strong ale: Fullers is bezig met het lang lageren van bier. Dat geeft een hele specifieke smaak. Doet een beetje denken aan sherry of port, maar met een duidelijk bierbitterheid. Je moet ervan houden (en dat doen we), maar dan is het ook geweldig.

Fullers Vintage ale 2010: Elk jaar vult Fullers hun Vintage ale af in een gelimiteerd aantal flessen. Het is een donker en zwaar bier. Je proeft rozijnen en donker fruit. Ook hier proef je sherry en port.

Fullers Vintage ale 2000: Zelfde bier maar dan 10 jaar ouder. Je proeft dezelfde smaak maar dan dieper en ingewikkelder. Veel donkere smaken. Beetje chocola en misschien zelfs wel een beetje koffie. Hier moet je echt voor gaan zitten.

Fullers Brewmasters Reserve: Nu gaan we echt speciaal. Dit bier werd zes jaar geleden gebrouwen. Twee jaar in de kelder in een houten vat. Daarna nóg vier jaar in een vat. Normaal wordt dit bier gemengd met andere bieren voordat het verkocht wordt. Wij kregen het rechtstreeks uit het vat. Ongefilterd, niet gepasteuriseerd en niet aangelengd. Meer dan 12% alcohol en donkerrood van kleur. De smaak is complex en smaakt naar cognac en whisky. Je proeft vanille en rook. Prachtig bier.

Druk weekend dus. Hard werken hoor, zo’n conferentie. Volgend jaar is er weer een. Ons advies: begin een bierblog en kom volgend jaar ook.

Hayo

Drinkt liever geen bier dan vies bier. Het leven is te kort om bocht te drinken. Is van mening dat goed bier gedeeld moet worden met anderen. Bier is er om door iedereen van te genieten.

6 gedachten over “Wat dronken we? Een weekend in bier.

  • mei 26, 2011 om 20:51
    Permalink

    Bierlog: check (althans, zijdelings). Is dat dan weer in Mei?

    Pas alleen niet in dat kekke karretje van jullie. Zowel in lengte als in gewicht. Zullen we Fullers gaan importeren? Een webwinkeltje is zo gestart (ervaring genoeg met webshop-software, webhost ben ik zelf e.d.)

    Beantwoorden
  • mei 28, 2011 om 08:38
    Permalink

    Wij stonden ook al half aangeschoten te brullen tegen de Fuller’s mensen dat ze moesten gaan exporteren naar Nederland. Maar dat deden ze al, zeiden ze. Moeten we maar eens navragen bij Bierenco.

    Beantwoorden
  • mei 30, 2011 om 10:55
    Permalink

    Innis & Gunn is ook meer een bier om mee te beginnen, is ie wellicht ièts lekkerder. Maar je moet er inderdaad van houden, toffeebier.

    Beantwoorden
  • juni 2, 2011 om 13:24
    Permalink

    Innis & Gunn was zo zoet dat het de rest een beetje te niet doet. Ook vond ik hem nogal zwaar om mee te beginnen. Ik proef wel dat het een goed gemaakt bier is, alleen niet mijn smaak. Maar ieder zijn ding natuurlijk.

    Beantwoorden
  • Pingback: #Bier degustatie: Thuisbrouwsel “Oss” | Eijkb.nl

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.