Rodenbach en Rodenbach Grand Cru: zuur en zuurder

Zo, tijd voor een onvervalst stukje biercultuur op bestetotnutoe. Eindelijk gaan we weer eens een serieus bier drinken. Een Rodenbach. Ach, doe er maar gelijk twee. We drinken ook de Rodenbach Grand Cru.

Rodenbach is echt zo’n bier dat je ooit eens drinkt en daarna nooit meer. Omdat het zo zuur is. Ja, of je moet van zuur bier houden en dat doen we dus niet. En dit is gelijk een formele waarschuwing: we houden niet van zuur bier. En dan toch een Rodenbach drinken, dat is vragen om problemen.

Maar Rodenbach is te mooi om niet te drinken. Het is een hele eigen bierstijl. Vlaams Bruin. Rodenbach rust op eikenhouten vaten waarvan sommigen al meer dan 100 jaar oud zijn. Het bier gist twee keer. En om het allemaal nog gekker te maken infecteren ze dit bier ook nog eens met een melkzuurbacterie. En zoals je weet: geïnfecteerd bier smaakt…. zuur!

Lastige breuken
En nog houdt het niet op. Een Rodenbach is een gemengd bier. Een kwart is oud bier dat twee jaar gerust heeft op die houten vaten. De andere drie kwarten zijn jong. Bij de Grand Cru ligt dat net weer anders. Twee derde is hier oud en een derde jong. Moeilijk verhaal dus dat Rodenbach. Vol met lastige breuken en dan moet het drinken nog beginnen.

Een biertype dat Vlaams Bruin heet en een merk genaamd Rodenbach. Daar verwacht je dus een rood-bruin bier bij. En verrek, dat is het ook. Roodbruin met een mooie witte schuimkraag. Snel weg maar toch. Ruiken is niet echt nodig want veel geur zit er niet aan een Rodenbach.

En dan de smaak. Die is er wel degelijk. En die is zuur. En fruitig. Denk maar aan een glas cassis zonder suiker. En verder is er niks. Geen hop en alleen wat moutigheid in de afdronk. En dat eikenhout proef je al helemaal niet. Sja, wie vindt dit nou lekker? Mensen die van zuur bier houden dus.

Bruiner
Dan de Grand Cru. Die is met 6% alcohol zwaarder dan de 5,2% van de gewone Rodenbach. En de schuimkraag is wat bruiner dus dat eikenhout lijkt alvast goed uit de verf te komen. Het hele bier is trouwens bruiner. Dat past wel bij een Grand Cru. Geur zit er aan de Grand Cru trouwens nauwelijks.

En dan een slok. Als je dacht dat de gewone Rodenbach zuur was, dan kom je ineens bedrogen uit. Dit is pas zuur. Onversneden zuur. Alles is zuur. Ook de afdronk en de nasmaak. Over hop en mout hoef je het niet te hebben. Die komen hun schuilkelder niet uit.

Tafelbiertje
De Grand Cru decimeert de gewone Rodenbach tot een tafelbiertje. De Grand Cru is zuur bier voor grote mensen. Ben je grootgebracht op een dieet van cassis, cranberry’s  en citroenen? Dan is dit jouw bier. Want het is een sterke maar wel fruitige zurigheid.

Wat er allemaal gebeurt op die eikenhouten vaten weten we niet maar een Rodenbach wordt er niet toegankelijker door. Het lijkt wel of die bacterie langer zijn werk kan doen want het bier wordt veel zuurder. En veel fruitiger.

En is het lekker?
Sja, geen idee. Ik vind ze allebei niet lekker. Maar voor de betere zuurliefhebber moet dit wel een feest zijn. Eerst even erin komen met een gewone Rodenbach en dan jezelf eens lekker verwennen met die Grand Cru. Brrr. Zeg maar dag tegen het glazuur op je tanden.

Maar een karakterbier is het wel. En het is een bier met een mooi verhaal. En ze gaan niet echt de commerciële toer op door hun bier zoeter te maken ofzo. Bepaald niet ons bier maar wel weer echt een pareltje voor de Belgische biercultuur en een traktatie voor de liefhebber.

 

Arnoud

Drinkt liever beter dan meer. Blogt met een mening. Houdt van alle soorten bier behalve kriek en geuze. Strijdt onvermoeibaar voor het universele recht op goed bier.

9 gedachten over “Rodenbach en Rodenbach Grand Cru: zuur en zuurder

  • februari 24, 2012 om 14:05
    Permalink

    Voor de volgende ronde adviseer ik de Duchesse de Bourgogne en een Liefmans Goudenband……

    Je moet deze bieren (incl. Rodenbach) minimaal 2 keer drinken om te ze te (gaan) waarderen.

    Beantwoorden
  • februari 24, 2012 om 14:47
    Permalink

    Als ik thuis een Rodenbach (al dan niet grand cru) open trek dan rent moeders de vrouw gelijk gillend naar buiten, zo’n bier dus..

    Ik proef trouwens ook wel behoorlijk wat eiken bij de gewone Rodenbach, ’t net of je balsamico-azijn zit te drinken! Lekker hoor, zeker in de zomer.

    Beantwoorden
  • februari 24, 2012 om 15:57
    Permalink

    De Rodenbach is echt een bier voor snikhete dagen. Dan waardeer je het zurige zeker en is het bijna de perfecte dorstlesser!

    Maar zurig is ie zeker!

    Beantwoorden
  • februari 24, 2012 om 19:40
    Permalink

    Je moet er inderdaad van houden, maar dan is het ook wel een heerlijk bier. Bij de gewone Rodenbach proef je het eiken ook wel aardig vind ik. Samen met Liefmans Goudenband wel de beste in z’n soort.

    Beantwoorden
  • februari 25, 2012 om 10:32
    Permalink

    Goed verhaal, persoonlijk kan ik het af en toe echt wel waarderen. Ik ben dan ook blij dat je heel duidelijk aangeeft dat het je eigen smaak is waarom je het niet lekker vindt en dat je het bier zelf in z’n waarde laat.

    Beantwoorden
  • maart 14, 2012 om 22:14
    Permalink

    Het enige biertje dat ik door de gootsteen ie weggespoeld omdat ik dacht dat ie bedorven was. Niet mijn ding hoor.

    Beantwoorden
    • januari 8, 2018 om 18:54
      Permalink

      Ik drink vele soorten echt bier. Maar dit vind ik echt niet lekker . Is te zuur . Ik heb opgezocht als het misschien toch bedorven was. Kreeg gelijk last van maagzuur. Niet voor mij maar gelukkig zijn er nog wel veel bier soorten dat ik heerlijk vind.

      Beantwoorden
  • Pingback:De Dochter van de Korenaar L'enfant terrible

  • augustus 11, 2018 om 22:04
    Permalink

    Heb net beide geprobeerd, maar zowel de normale als de grandcru is in de gootsteen gegaan!

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.