Maar hoe smaakt… Mikkeller single hop IPA Simcoe en Centennial?

Tijd om het eens over Mikkeller te gaan hebben. Mikkeler is namelijk een van de coolste brouwerijen ter wereld. Dat komt omdat ze in één jaar meer verschillende bieren uitbrengen dan veel andere brouwerijen in een eeuw. In 2010 bleef de teller pas steken op 76 verschillende nieuwe bieren.

Mikkel ruikt aan zijn bierHet leukste is dat de meeste van die bieren ook nog eens heel goed te drinken zijn. Dit Deense bier lijkt niet op Carslberg of Tuborg. Mikkeller brouwt bieren die op dit moment erg goed in de markt liggen. Dus veel Engelse bierstijlen en heel veel nadruk op trendy hopsrassen.

Nou brouwt Mikkel Borg Bjergsø, de brouwer van Mikkeller, maar in zijn eentje. Dus is het moeilijk om 76 verschillende bieren bij elkaar te brouwen in een jaar. Gelukkig maakt hij het zichzelf makkelijk. Hij brouwt vaak samen met anderen, zoals met brouwerij De Molen in Bodegraven. En hij brouwt heel veel dezelfde bieren waar hij dan een andere hop in doet.

Een voorbeeld van deze bieren die hetzelfde zijn behalve de hop, is een serie single hop IPAs. Vandaag drinken we de Centennial en de Simco. Centennial is een bittere hop met een sterk citrus aroma. Erg geschikt dus voor IPAs. En Simcoe is wat minder bitter en heeft een wat meer hout-achtig aroma.

En de vraag is natuurlijk: hoe smaken deze IPAs? En welke van de twee is beter?

Inschenken

Als je een van deze Mikkellers inschenkt, dan klopt het al. De kleur is donkergeel, tegen het oranje aan. Bovenop zit een mooie, dikke en witte schuimkraag. Die is ook nog eens lekker vlokkerig. Dat is echt wat je wil op je IPA. En dat schuim verdwijnt ook niet. Tot aan de laatste slok ligt er een soort crème-laagje op je bier. Dat ziet er goed uit. Het crème-laagje van de Simcoe is trouwens wel iets minder dan die van de Centennial.

Drinken

De Simcoe is op zich best lekker. Wat zoetig maar dat wordt mooi gecompenseerd door de hop. Die heeft een niet zo heel uitgesproken karakter hoewel je de houttonen wel goed herkent. De Simcoe is mooi in balans maar niet zo bijzonder.

Nee, dan de Centennial. Deze hop is echt gemaakt voor dit bier. Wat een balans! Sommige nieuwe bieren zijn bijna een uithangbord voor een bepaalde soort hop maar dit bier niet. De Centennial is behoorlijk aanwezig maar in dit moutige, sterke bier kan dat prima.

Genieten

Ik kan bijna niet geloven dat de hop zoveel verschil uitmaakt. De single hop IPA Simcoe is echt een middelmatig bier. En van de Centennial val ik bijna van mijn stoel. Ik kan er wel aan blijven ruiken. De rijkelijk aanwezige alcohol geeft de citrus-achtige hop vleugels en de geur danst je neus in. Heerlijk en verslavend zoals alleen citrushop dat kan zijn.

Dat dit een zwaar bier is merk je ook aan de moutigheid. Alleen niet meteen. Beide bieren zijn zo mooi in balans dat je even moeten zoeken. Maar verborgen onder de hop proef je toch echt een zware moutige smaak. Maar de Centennial is de hop die het beste past. Die heeft ook een fantastische nasmaak waarin je de sterke bitterheid pas echt ervaart. Zoals het hoort! Echt, je krijgt er geen genoeg van.

Bestetotnutoe?

De Simcoe is niet echt slecht maar ook niet bijzonder. En dat is de Mikkeller single hop Centennial IPA dus wel. Sterker, ik geloof niet dat ik ooit zo’n goeie IPA heb gedronken. Nooit vond ik hop zo lekker en toch niet opdringerig. Zelden proef je een bijna perfecte balans. Echt, zo moet een IPA zijn.

Hoewel…

Een IPA is een bierstijl die in Engeland is uitgevonden. Die giet je in de pub per pint naar binnen. En dat lukt je niet met deze Mikkeller. Want die is met 6,9% veel te zwaar. Daarom zijn de originele, Engelse IPAs veel minder zwaar. Hooguit 5 tot 5,5%. Genoeg om er een paar te drinken zonder gelijk te solliciteren naar een kater.

Waarom zit er zoveel alcohol in? Om de hop aan te kunnen? Om die balans te maken? De moutige smaak van dit bier vormt de ideale bodem voor lekker veel Centennial hop zonder dat die overheersend wordt. Maar dat vinden we jammer want al die mout maakt dit bier erg zwaar. Te zwaar voor de perfecte IPA.

De sterren

  De Simcoe is een lekkere, moutige en zware IPA. Met een wat middelmatige hop die de citrussmaak mist die je graag proeft in een IPA. En ook niet echt bitter is. Drie magere sterren dus.

 


De Centennial is subliem. Een prachtige citrus-hopsmaak die zorgt voor een perfecte balans. Maar net als de Simcoe is hij te zwaar voor de perfecte IPA. Hoewel we deze poging met veel plezier drinken. Vier en een halve ster.

Arnoud

Drinkt liever beter dan meer. Blogt met een mening. Houdt van alle soorten bier behalve kriek en geuze. Strijdt onvermoeibaar voor het universele recht op goed bier.

8 gedachten over “Maar hoe smaakt… Mikkeller single hop IPA Simcoe en Centennial?

  • augustus 26, 2011 om 11:51
    Permalink

    Die alcohol geeft natuurlijk wel een volle vettigheid die je (of ik in ider geval) graag vind in een IPA. Sterker, ik vind Engelse IPA’s vaak veel te dun en daardoor niet lekker.

    Beantwoorden
  • augustus 27, 2011 om 20:52
    Permalink

    Ik ga even heel erg de noob uit lopen hangen, maar waar staat IPA eigenlijk voor?

    Voor de rest ga ik heel erg off-topic: ik heb vandaag 2 (voor mij nieuwe, nog niet eerder gedronken) bieren gehad: Jopen Koyt (mij wat te zoet, neigde mij iets te veel naar een zoetig bokbier) en een Hopus (lekker bitter, fris en iets zurig). Ik kan helaas met de zoekfunctie geen topics vinden over deze bieren en ben eigenlijk toch best benieuwd naar jullie mening over deze twee.

    Beantwoorden
  • augustus 28, 2011 om 18:32
    Permalink

    @Peter: IPA staat voor India Pale Ale. Dat is een Engelse bierstijl die onder invloed van Amerikaanse brouwerijen is getransformeerd naar een bier dat veel zwaarder is en waarin meestal citrushop is gebruikt.

    Volgens mij hebben we beide Jopens wel eens gedronken maar inderdaad niks over geschreven. Gaan we nog doen!

    Beantwoorden
  • augustus 28, 2011 om 20:34
    Permalink

    @Arnoud: Bedankt voor de uitleg en ik kijk uit naar de review 🙂

    Beantwoorden
  • augustus 29, 2011 om 22:08
    Permalink

    Ik heb de Hopus wel eens op in de Beyerd in Breda. Vond het niet heel speciaal. Nu zijn er meer bieren van Lefebvre niet heel speciaal maar wel uitstekend te drinken. Moet wel even grinniken bij de zin van Arnoud: “Volgens mij hebben we beide Jopens wel eens gedronken”. Dat snapt ‘ie wel.

    Beantwoorden
  • augustus 29, 2011 om 22:15
    Permalink

    @Eijkb: Ja bedankt 🙂

    Ik dacht al dat ze me bekend voorkwamen… Niet zo heel bekend dus. Sorry Jopen!

    Beantwoorden
  • Pingback:Opkomst Amerikaans bier: Hopheads winnen van mannen met snorren » bestetotnutoe.nl

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.