Eijkb bezoekt het Utrechts Bierbrouwers Festival

Aangezien wij iets beters te doen hadden, waren we niet op het Utrechtse Bierbrouwers Festival. Eijkb had gelukkig niks beters te doen, dus hij is wel gegaan. En volgens mij hebben we wat gemist. Bedankt Eijkb!

Als de kat van huis is….
De week van het Nederlandse bier was nog geen week oud of de heren Bestetotnutoe vertrokken naar het buitenland. Ongehoord! Totdat duidelijk werd dat ze met een aanhangwagen vol Nederlands bier onze eer gingen verdedigen op bierbloggers hemel op aarde, het European Beer Bloggers Conference in Leeds. Goede smoes, maar wie bewaakt het fort?

Als bierblogger in hart en lever zonder discipline om regelmatig stukjes te schrijven, ben ik dé gewezen gastblogger. Ik drink een hoop verschillende bieren en ik heb een mening. Veel meer is niet nodig.

Bier en fiets?

Voor bestetotnutoe toog ik (op de fiets vanaf Breda) zaterdag 19 mei naar een Molenerf in Utrecht voor het tweede Utrechtse Bierbrouwers Festival. Het was schitterend weer. Dat is leuk voor op de fiets, om bier te drinken iets minder. Het Molenerf was afgeladen vol met rijen en weinig schaduwplekken tot gevolg. Ik heb met een schoon, en dus leeg glas, een dikke 20 minuten in de rij gestaat voor de tap van Rooie Dop! Dat was wel meteen de langste rij maar toch. Wachten met een leeg glas is niet tof.

De Rooie Dop Chica Americana IPA
Oké, de Chica Americana IPA die er op volgde was goed te doen. Een nette IPA met de juiste bitterheid en in balans. Lekker zacht in de mond. Wat Rooie Dop ook zegt over non-conformiteit aan bierstijlen, het is een echte IPA. Moet je daar 20 minuten voor in de rij staan? Met een leeg glas: Nee.

De Leckere Witte Vrouwen
Het was niet mijn eerste bier op het festival. Ik begon met een Witte Vrouwen van brouwerij de Leckere. Bijna 100km gefietst, dan moet je even iets verfrissend pakken. Zonder wachttijd, ook belangrijk als je tong op de knieën hangt. Onwetenden zeggen witbier, wij kenners noemen dit een hefe weisse. Heerlijk. Van die mening moet je je vervolgens niets aantrekken, alles onder de 5 graden Celcius had ik op dat moment heerlijk gevonden.

Valleibieren Brunette
Tweede bier betrof de Brunette van Valleibieren. Werd mij verkocht als een dubbel en dat sloeg als een tang op een varken. Tegenwoordig is veel hop de trend en daar is niets mis mee maar een bruin of dubbel bier zo bitter maken neigt naar een IPA. Dat deed de kleur trouwens ook. Dus in de stijl 0 sterren, maar als bier prima te drinken.

Houtens Honingbier Brewed 2B
De grote dorst door het fietsen was inmiddels gelest. Tijd voor een lastig bier, het Houtens Honingbier Brewed 2B. Apart bier. Lastig te definiëren smaken met een bittere toets en gelukkig geen platte zoete honingsmaak. Die honing is er wel maar subtiel. Van de afdronk kreeg ik wellicht nog meer dorst dan van het fietsen: droog. Te droog voor dat moment.

De Eem Xtreem Rosebud Edition 2010
Op naar de stand van brouwerij de Eem voor de Xtreem Rosebud Edition 2010 van het vat. Ik had dit bier toevallig eerder deze week uit de fles gedronken en van het vat op het festival vond ik hem minder scherp. Wel genoeg bitter en een prima afdronk. Iets te lief voor een IPA, wellicht dat ze het daarom een Belgische IPA noemen. Dat landje is zo zacht. Voor mij het beste bier van het #UBF, prima te drinken in de zon met aangenaam gezelschap van biernerds en inmiddels aangeschoten passanten.

Maximus Stout 6
Na de Chica Americana dronk ik een Stout 6 van brouwerij Maximus. Ze hadden ook de Stout 8. Een goede brouwer herken je beter aan lichte bieren die toch voldoende smaak mee brengen dus vandaar mijn keuze. Alle juiste compontenten waren aanwezig in het bier. Zeer donker, gebrande mout, ergens wat chocola. Op een winterdag had ik dit bier te licht bevonden voor een stout maar bij 25 graden in een zweterig wielrenpakje was het uistekend. Bestaat dat? Een zomerse stout? Als ik Maximus was zou ik dat als unique selling point gebruiken: “Terrasbier voor petrolheads”.

Duits & Lauret Stout
Inmiddels werd in de wandelgangen bekend dat de Stout van Duits & Lauret het meest gewaardeerde bier van Utrecht 2012 is. Toevallig net een leeg glas dus dan snap je mijn keuze voor dat bier. Een stuk voller van smaak dat die van Maximus met maar 0.1% meer alcohol. Dat is inderdaad een op waarde te schatten eigenschap. Onder ons had ik liever hun blonde bier geproefd, die stout staat bij je slijterij op de hoek in de schappen. De blonde niet. Zo zie je maar: als je wint heb je vrienden.

De Leckere Willibrord
Het zal jullie vaker gebeuren maar ik was blij verrast dat de directeur van brouwerij De Leckere mij even kwam opzoeken. Er waren uiteraard meer “bekende” twitteraars maar ik was waarschijnlijk het eenvoudigste te herkennen. Met nog één muntje moest het laatste bier dan maar een bier van De Leckere worden. De taps aldaar waren leeg, zoals bij wel meer brouwerijen kort na vieren, dus werd er uit flesjes geschonken en werd de keuze wat breder. De Willibrord is een amberkleurig licht bier met de kenmerkende zoete ondertoon van een pale ale. Ergens wat bitter maar over het algemeen behoorlijk vlak. Eigenlijk wel een goed wielrijders bier met die toepasselijke naam.

Vaker?
Wat mij betreft mogen de heren van Bestetotnutoe vaker de hort op. Als correspondent ter plaatse heb ik me uitstekend vermaakt. Nu alleen nog een perskaart, een bandenplakset en ik ben klaar.

Hayo

Drinkt liever geen bier dan vies bier. Het leven is te kort om bocht te drinken. Is van mening dat goed bier gedeeld moet worden met anderen. Bier is er om door iedereen van te genieten.

Eén gedachte over “Eijkb bezoekt het Utrechts Bierbrouwers Festival

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.