Bokbier test 2018 deel 4: Oedipus Madeleine, VandeStreek Black Bock, Heineken Tarwebok, Texels Bock en Walhalla Heimdall

We beginnen een beetje in de bokbierflow te komen. Deel 4 van onze bokbier-test alweer! Tot nu toe zijn we nog niet heel vaak positief verrast dus het is echt tijd voor een paar toppers. Eens kijken of dat gaat lukken met deze bokken.

 

Oedipus Madeleine

Bokbiertest 2018 deel 4 bockbier bokbier Oedipus MadeleindeMadeleine, wat een charmante naam voor een Bok, wat in essentie toch een simpel ondergistend Noord-Duits biertje is. Maar dat komt door het Franse spreekwoord “C’est ma Madeleine de Proust“, wat inhoudt dat een geur of smaak je iets doet herinneren wat je eigenlijk vergeten was. Wij hopen dan gelijk aan de herinnering aan een goed bokbier wat we zijn eigenlijk ook al bijna vergeten hoe dat smaakt. En het is ook echt een ondergistend bier dus dat belooft wat!

Maar de Madeleine is ook een bier van Oedipus en dat betekent dat je het niet cadeau krijgt. Is het wel een bok? Is hij wel goed? We blijven weer eens in verwarring achter. Hij ruikt al naar een stout en zo smaakt hij ook wel een beetje. Hard en metalig maar vooral droog. Rogge-achtig droog. Dat past bij een stout maar niet bij een bok, die wel wat meer body kan gebruiken. En de hint van chocolade helpt dan ook niet. Aan de andere kant is het wel een heel verfrissend bier. Prachtig gehopt. Lekker bitter en een goed aroma. Jammer wel dat er geen zoet in zit.

Langs onze bokmeetlat scoort de Madeleine niet heel erg hoog. Maar het is wel een interessant bier om te drinken. Zeker na die vloed van eendimensionale, saaie, hooggistende bieren die we dit jaar hebben moeten drinken. Er gebeurt echt wat in dit bier en dat is toch ook wat waard. Bovendien is het een laaggistend bier en dat betekent extra kudo’s voor Oedipus.

 

 

 

VandeStreek Black Bock

Bokbiertest 2018 deel 4 Van de Streek Black Bock bokbier bockbierEn we hebben een winnaar! Alweer. Want vorig jaar ook al en het staat nog steeds op het etiket. Maar het is wel een medaille met een bepaalde helaasheid want de VandeStreek Black Bock heeft iets gewonnen in de categorie Porter en Stout. Sja, dan weet je het wel: dit wordt geen topbok.

En een Porter of Stout, dat is hij. Pikzwart en geen schuim. Een bokbier? Wij denken van niet. Een black IPA hadden we nog wel geloofd. Maar nu moeten we heel erg ons best doen om uiteindelijk nog een beetje salmiak te vinden. En ja, hij is natuurlijk wel aardig strak in de smaak. Maar ook veel te bitter en te hoppig voor een bok. Want anders win je ook geen porterprijs.

De VandeStreek Black Bock is redelijk klimaatbestendig want een lekkere stout is natuurlijk prima te drinken tijdens deze hete herfst. Maar als we natgeregend thuiskomen, dan pakken we toch liever een echte bok. Vies is hij trouwens niet maar eerlijk is eerlijk, een bok is het ook niet. Meer een leuke verpakking om een bier dat ze daar in Utrecht toch al brouwden.

 

 

 

Heineken Tarwebok

Bokbiertest 2018 deel 4 Heineken Tarwebok bokbier bockbierHeineken Tarwebok, wie is er niet groot mee geworden? Wij in ieder geval wel maar we waren niet altijd even enthousiast. Voor zo’n klassieker verandert hij best vaak van smaak. Dat doet concernbroer Brand toch beter. Aan de andere kant hebben we wel weer een reden om benieuwd te zijn want Heineken ons deze herfst weer voorschotelt.

Het schuim is snel weg en dan ruiken we in ieder geval de tarwe van deze tarwebok. En die proeven we ook. En verder proeven we een erg zoet bier met een onmiskenbaar industrieel karakter. Die zoete smaak is niet heel erg lekker, zoals dat bij de Jopen Bok wel was. Het lijkt wel een beetje suikerwater. Dat er nauwelijks hop in zit helpt ook al niet. Maar als je een beetje aan al die zoetigheid bent gewend, dan proef je toch ook nog wel wat aardige bokbiersmaken zoals karamel. En als je je niet zo ergert aan die industriële, zoete smaak, dan is de Heineken Tarwebok nog best wel een verwarmend herfstbier. Het is in ieder geval een echt bokbier en dat zegt al wat, in deze barre tijden.

Nog zoiets, waarom ze die Tarwe er zo nodig in willen weten we niet maar eigenlijk doen ze dat best goed. Je proeft het goed maar het is weer niet een vieze weizenbok. En zo zijn we eigenlijk nog best wel gematigd positief over de Heineken Tarwebok 2018. Ja, het verbaast ons ook een beetje maar Heineken is best op de goede weg.

 

 

 

Texels Bock

Bokbiertest 2018 deel 4 texels bock bokbier bockbierDe Texelse brouwerij is eigenlijk ook best een grote kleine brouwerij. En ze brouwen ook al best lang een herfstbok. Soms vinden we die behoorlijk goed maar hij valt ook wel eens tegen. Als we het inschenken ziet hij er in ieder geval uit als een kloeke en degelijke bok. Echt een bier dat je mag verwachten van Texel.

De geur is echter wat minder onderscheidend. Echt weer die algemene, wat generieke biergeur. Hij ruikt dus niet echt als een bok. En de smaak, die valt ook wat tegen. Er zit veel koolzuur in en de weeïge smaak is prominent aanwezig. En wat gek is: in het begin denken we nog dat het een lekker bier gaat worden. Maar dan gebeurt er niks en raken we teleurgesteld. Tot de nasmaak want die is wel weer goed.

De Texelse Bock breekt niet echt door. Het is geen topbier en het middenstuk ontbreekt dan ook nog. Maar er valt ook weer niet veel om ons aan te ergeren. Hij laat dit jaar geen grote indruk op ons achter.

 

Walhalla Heimdall

Bokbiertest 2018 deel 4 Walhalla Heimdal bokbier bockbierAls je dan toch een viking-thema gebruikt, doe het dan zo mooi als Walhalla. Prachtig en stijlvol. En in andere jaren wat de Heimdall zelf ook prachtig en stijlvol. En vooral heel erg mooi en complex. Echt een grote mensen-bok. Hoe zit dat dit jaar? We schenken hem in en zien een mooi, donkerbruin bier met prettige bubbeltjes.

En dat zegt ook echt wat. Eindelijk een bier zonder koolzuur-issues. Wat een verademing! We proeven gewoon wat. En wat we proeven is het zware bier dat je ook al ruikt. Die 8,5% alcohol gaat niet ongemerkt aan je voorbij. Toch is het een heel ander bier dan vorig jaar. Hij is veel minder complex. Je proeft niet meer bij elke slok nieuwe smaken. In plaats daarvan is de Heimdall heerlijk zoet. Pleasend zoet. Makkelijk zoet. Maar niet te makkelijk. Hij is ook lekker gehopt en dat geeft hem een heerlijke nasmaak. En we proeven ook salmiak. Voor een aangename wrange smaak moeten we wat meer ons best doen maar die zit er uiteindelijk toch ook wel in.

Eigenlijk zou je een glaasje water bij de hand moeten houden als je een Heimdall drinkt. Want als je went aan de smaak, dan wordt met name die nasmaak wat minder indrukwekkend. Toch blijft het een mooi bier. Ja, veel minder complex dan in 2017 maar evengoed een mooi, lekker zoet bier. Eigenlijk een echte dubbelbok: makkelijk en toegankelijk. De kwieke oom van de Brand, zeg maar.

 

 

 

Conclusie

We hoopten op wat meer vuurwerk en we zijn niet teleurgesteld. De Walhalla Heimdall is echt heerlijk en de Madeleine van Oedipus is in ieder geval leuk om te drinken. Enigszins verrast waren we toch over Heineken. De Tarwebok is dit jaar best ok. Meer moeite hadden we met de Black Bok van Van de Streek. Wat moeten we met een niet-bokbier? Ook de Texelse Bock viel wat tegen. Behalve de nasmaak lijkt hij op al die andere bokken die we dit jaar dronken.

Op naar deel 5!

Arnoud

Drinkt liever beter dan meer. Blogt met een mening. Houdt van alle soorten bier behalve kriek en geuze. Strijdt onvermoeibaar voor het universele recht op goed bier.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.