bestetotnutoe.nl – Bier drinken met een missie – Drink het beste bier

Hayo: Een Tournée Generale Tripel Hop van de tv. Helaas. Wat een bocht is dat. De gistsmaak is te aanwezig. Daardoor smaakt hij naar overrijp fruit. De hop lijkt wel oud, geen versheid. En dan ook nog eens zurig. Als dit is wat ze hebben weten te maken na weken door België kachelen laat dan deel drie maar zitten.

Arnoud: Zo, al mijn lentebieren waren op en dan heb ik gewoon zin in mijn De Koninckjes. Lekker bier voor doordeweek.

Hayo: Ter Dolen Blond, iets kasteelbierigs uit Limburg. Zoals te verwachten mooi blond met een flinke schuimkraag. Het is een beetje een dertien in een dozijn bier. Prima, maar morgen ben ik hem weer vergeten.

Arnoud: Goed, je probeert eens wat en ik probeerde zwet.be. Een zwart bier van gemengde gisting. Zwart bier en niet zoet, dat drink je niet vaak. En vaak zal ik ook dit niet drinken want lekker was het niet. Zurig en dan onaangenaam. Laat die gemengde gisting met lambiekgist maar zitten.

Hayo: Pils! En wel een van Brand. Gewoon hun standaardpils. Mensen, drinkt meer Pilsch. Het is gewoon erg lekker. Goeie bitterheid en precies moutig genoeg om hem wat body te geven.

Arnoud: Iedereen die op Texel is geweest, is enthousiast over de Texelse brouwerij. En terecht. Ik dronk de Texels Skimme en ook die is weer gewoon goed. Knap gedaan, daar op dat eiland.

Utrecht ligt centraal, goede verbindingen met het openbaar vervoer. Genoeg hotels om te blijven slapen, genoeg te doen zowel ‘s ochtends als ‘s nachts. Prima stad, maar tot voor kort zonder bierfestival. Oké, er is een bokbierfestival, of iets wat er voor moet doorgaan. Het is te druk, de bieren zijn te ze koud en ze hebben klote bands. Er is bier, maar een festival? Nee, niet echt.

Maar daar is nu eindelijke verandering in gekomen. We hebben een heus, echt en gezellig bierfestival. Het Utrechtse Bierbrouwersfestival. Het leuke is dat het allemaal (semi) lokale brouwerijen zijn die daar hun beste bieren schenken. Oudaen, De Leckere en de Drie Ringen zijn redelijk bekend. Duits &  Lauret, De Eem, Maximus, Valleibieren en Vat No.13 zijn de up and coming brouwerijen.

Plek van dit alles? Houtzagerij De Ster. Mooie plek langs het water, relatief dicht bij het station en precies genoeg ruimte. Ook nog eens kindvriendelijk, dus veel aangeschoten pappa’s en mamma’s die hun kinderen met een liga en een pakje drinken de speeltuin in stuurden.

En het bier dan? Dat was eigenlijk prima, om niet te zeggen gewoon goed. De Pandora van Maximus is blond, bovengistend en lekker bitter. Hun American Lager had alles wat je van een Amerikaanse stijl verwacht: clean, fris en uiteraard citrus. De Brunette van Valleibieren is een bruin bier met lekkere moutigheid die uitvloeide in een mooi bittere nasmaak. De smaak werd beter naarmate we er wat meer van dronken, wel even op je in laten werken dus. Schoonmaakmiddel had helaas de overhand in de Meibok van de Drie Ringen. Maar dat was eigenlijk de enige tegenvaller. Om in stijl te eindigen dronken we de Sint Victor Blond, gebrouwen door de organisatoren van het festival. Oei, wat een gevaarlijk bier. Heerlijk licht en fruitig, mooi gebalanceerde hop en een mooie schuimkraag. Helemaal prima dus, alleen wel 10% alcohol. Oppassen met de hoeveelheid dus.

Oké, genoeg ontdek je plekje en bierreviews. Wat was er mis? Niet zo heel veel eigenlijk. Een lange rij om glazen en munten te kopen, wat weinig wc’s en de obligate bluesbands zijn de enige minpunten die wij konden vinden. Gewoon een leuk festival met zeer goed bier. Een aanrader dus.

Lees ook:
Nog een keer dan: het bokbierfestival 2010
Lauw, geen koolzuur en geen schuimkraag

Tja, het is verder in elk opzicht zonder resultaat gebleven, maar ook bestetotnutoe is naar de universiteit geweest. We hebben daar dan wel niks nuttigs gedaan, maar toch. In ons eigen Utrecht nog wel. Dus de zonne der gerechtigheid beschijnt ook ons.

Dus toen de lokale bierhelden van brouwerij De Leckere besloten om het 75ste lustrum van de Universiteit Utrecht op te luisteren met een heus jubileumbier, deden we wat we in onze studententijd ook al deden: drinken.

Het bier heet 375, naar het aantal jaren dat de universiteit bestaat. En dat is extra speciaal, omdat de stad studenten wist te lokken door de accijnzen op bier af te schaffen. Wat de interesses van studenten betreft is er dus in bijna vier eeuwen niet zoveel veranderd.

Om te kijken hoe lekker dit academische jubileumpilsener is, vergelijken we het met het ‘gewone” pils van De Leckere. Hoewel dat ook weer niet zo heel gewoon is, want al het bier van De Leckere is biologisch. Net als in 1636.

De Leckere pils
De Leckere pils ziet eruit als pils. Goudgeel met een blonde kop. Niks bijzonders, maar wel gewoon punten. De smaak is op zich wel oké, maar ook weer niets bijzonders. Wat er nog wel uitspringt, is de lichtzoetige moutsmaak. Ja, het is geen dubbel ofzo, maar toch. Zoiets komt je niet vaak tegen in een pils.

Verder moet je goed je best doen om een wat wrangige en zurige smaak te vinden. Niet onaangenaam, maar wat ons betreft te ver weggestopt. Het had dit bier iets speciaals kunnen geven.

1636
Dit pils lijkt wel heel erg op het normale De Leckere pils. Zelfde kleur, zelde schuim. Toch maar even op het etiket kijken. Nee, toch speciaal gebrouwen voor het jubileum.

Proeven dus. Het valt meteen op dat de zoetige moutsmaak er bij de 1636 niet is. De 1636 is veel bitterder dan de gewone pils. Niet echt hoppiger, maar vooral bitter. En verder? Ach, verder eigenlijk niks. Het is nogal een 13 in een dozijn pils. Niet echt hét bier voor het 375-jarige bestaan van een universiteit.

De Leckere 1636 is niet beter dan het normale pils van De Leckere. Het is niet vies en dat is hun normale pils ook niet. Maar het is ook zeker niet onderscheidend. Goed genoeg voor een jubileumborrel, maar nou niet de reden om in Utrecht te gaan studeren, zoals 375 jaar geleden.

Hayo: Bier en worstweekend. Met veel bier en worst. Een van de bieren: Humming Ale van Anchor. Lekker fris, gebrouwen met Nelson Sauvinhop. Ook wel bekend van de serie IPA is dead.

Arnoud: Een worstweekend is natuurlijk niet compleet zonder een Saison Dupont. Sja, we hoeven natuurlijk niet meer te zeggen dat deze combinatie fantastisch is.

Hayo: Hvedegoop van Three Floyds en Mikkeller. Idiote naam en idioot bier. Tarwe bier met anabole steroïden. Te zwaar, beetje kartonachtig en zoet. Jammer, want duur was-ie wel.

Arnoud: Budvar pils. Mooi Tsjechisch pilsje. Veel beter dat de Amerikaanse naamgenoot die al 10 jaar processen voert tegen Budvar.

Hayo:  Outblack van de Struise brouwers. Weer zo’n superbier. Een Imperial stout, veel smaak en veel alcohol. Even wennen want het smaakt naar zwart-wit. Beetje raar maar wel lekker.

Arnoud: Vrienden, wil je weten hoe een pils ook kan smaken, drink dan Samuel Adams Lager. Een soort pils als speciaalbier. Fantastisch.

Als leidende figuren in de bierblogosfeer moest het er een keer van komen. We moeten naar een conferentie. Je kent ze wel: allemaal mensen in pak met een naamplaatje die de hele dag luisteren naar stoffige verhalen en dan ‘s avonds in de bar zich volledig klem zuipen en vergrijpen aan collega’s. Je bent er tenslotte even uit.

Wij gaan echter naar een andere conferentie. Wij gaan naar de European Beerbloggers Conference. Elke zichzelf respecterende bierblogger is daar aanwezig. Wij dus ook.  Bierbloggersconferenties zijn anders dan normale conferenties. Wij hoeven namelijk niet te wachten tot na alle suffe praatjes om te gaan drinken. Wij gaan drinken tijdens de suffe praatjes.

En over suffe praatjes gesproken. Wij gaan meedoen aan zo’n suf praatje. We zijn gevraagd om in een panel mee te praten over het bierbloggen in Nederland. Nou weten wij wel wat van bierbloggen in Nederland. We hebben er zelfs een eigen mening over.

We zijn ook benieuwd naar jouw mening. Wat verwacht jij van een bierblog? Wat mis je? Dat soort vragen. We hebben dan ook een korte poll op bestetotnutoe gezet. Doe mee! Hoe meer we weten, des te harder we kunnen roepen op de conferentie. Al die andere Europese bloggers komen niet eens aan het woord!

[wpsqt_survey name="Bierconferentie Londen"]

Hayo: Los gegaan op de Struise brouwers. Stillwater Artisinal Export Series Vol 3, gebrouwen door Amerikaanse brouwer Stillwater samen met de Struise brouwers. Lekker, bitter, donker. Klasse.

Arnoud: We waren in Noord-Limburg. Daar staat een garage waarin een echtpaar bier brouwt. Ze noemen zich de Zevende Hemel en een van hun bieren heet Hopla. Erg hoppig (duh) en ook erg lekker. Bij de asperges.

Hayo: Old Tom. Veel over gelezen, nog nooit gedronken. Tot nu tenminste. Zware Engelse ale, weinig hoppig veel mout. Erg Engels en ook lekker te drinken.

Arnoud: Het andere bier heette Vorst. Mooi, warm, zoet bier. Ook al een aanrader uit de garage.

Hayo: Eilandbier: Texels Skimme. Donker tarwebier van de Texelse brouwerij. Begint erg goed, vol van smaak, lekker bitter. Verliest het helaas in de nasmaak. Jammer. De Texelse brouwt namelijk meestal prima bier.

Arnoud: Kreeg een De Koninckglas cadeau van iemand die de vrijmarkt had bezocht. Bijpassende sixpack gehaald en weer genoten van dit onderschatte bier. Licht-zurig, fris en niet zoet. Waarom drink je nog pils? Of Palm?

Van België word ik altijd een beetje triest. Ze hebben zo veel niet: geen regering, geen taal (of juist teveel talen), geen welstandscommissie en vooral geen lekker pils. Zodra je bij Hazeldonk de grens over gaat, is er geen twijfel mogelijk: dit is België. De voorliefde voor lelijke rolluiken. De wegen met gaten. De automobilisten die niet kunnen rijden.

En laten we de Belgen eens als buren recht in de ogen kijken en de waarheid vertellen: veel van hun bier is gewoon niet lekker. Zo’n beetje de volledige Inbev range is smerig en brouwerij Martens is een lelijke puist op het Belgische biergezicht die er om vraagt om uitgeknepen te worden. Maar gelukkig zijn er ook lichtpuntjes in België. Vlaanderen is een van de meest welvarende gedeelten van Europa. In Wallonië hebben ze de Ardennen. En overal hebben ze friet.

En natuurlijk is ook niet al het bier in België slecht. De Koninck, Duvel, ik kan er hele blogs over volschrijven. Maar ik wil heb nu hebben over de absolute parel van de Belgische brouwers: De Struise Brouwers. Urbain Coutteau en Philippe Driessens startten in 2001 samen met Carlo Grootaert een brouwerij. Na wat huurbrouwerijen te hebben gebruikt, hebben ze nu hun eigen brouwerij in Oostvleteren. En ja, dat ligt inderdaad naast Westvleteren.

Ze brouwen bier. Geen enorm rare brouwsels, geen over de top ales of absurde Imperial Lagers. Gewoon bier! Maar dan wel zoals het hoort. Alles klopt aan hun bieren. Hun witbier, Struise Witte, is niet flauw en melig. Hij is kruidig en vol van smaak. Wij houden niet van witbier, maar zeker wel van deze. Hun Struise Rosse is koperrood met een zure neus. De combinatie van de mout, de bitterheid en de zurigheid doen een beetje denken aan een saison.

Hun Imperial Stout, de Black Albert, is zo dik dat je denkt dat je teer in je bierglas giet. De geur alleen al is overweldigend. Koffie, heel erg donkere chocola, mokka, kersen en veel alcohol. Als je dan eindelijk toe bent aan de eerste slok, zorg dan dat je zit. Dit bier is een maaltijd op zichzelf. Vergeet je chocoladetoetje, serveer dit en al je gasten gaan gelukkig naar huis.

En dan zijn we nog niet eens toe gekomen aan hun absolute meesterstuk. De Pannepot. Een stevig bier met 10% alcohol. Het is een soort kruising tussen Westvleteren 12, Rochefort 10 en een Russian Imperial Stout. Zoet, bitter, enorm kruidig, rood fruit, basterdsuiker, chocola, port en zo kunnen we nog wel even doorgaan. Echt alles zit in dit bier en het allermooiste is dat alles volledig in balans is. Zo veel smaken en niks mist of overheerst. Erg knap.

Ik weet niet of ik het duidelijk genoeg heb kunnen maken. Ik vind de Struise brouwers de beste brouwers die er op dit moment zijn. Hun bier is niet altijd even makkelijk te vinden, maar ze zijn steeds beter verkrijgbaar. Ga er naar op zoek, hun bieren zijn de moeite waard.

Als je iets beter kijkt, gaan er zoveel dingen goed in België… gelukkig zijn dat de zaken die er echt toe doen.

Lees ook:
Bier en chocola: een verrassend goed combinatie
Wat dronken we? Een week in bier.